Indeed

Ungamamma: Búin að vinna í bili, hefur allt gengið vel hér heima?
Unglingur: Indeed
Ungamamma: Gott að heyra. Þú ert þá frí og frjáls það sem eftir lifir dax.
Unglingur: Awsome
Ungamamma: Tókstu fiskinn úr frysti eins og ég bað þig um?
Unglingur: Feil!
Ungamamma: Jæja, allt í lagi, við höfum þá bara skyr og brauð í kvöldmat
Unglingur: Feil!
Ungamamma: Nei heyrðu, við getum hitað upp það sem var afgangs í gærkvöldi
Unglingur: Awsome
Ungamamma: Drífðu þig nú út.
Unglingur: BÆ

Af unglingum

Ég á fjögur börn.
Núna er ég orðin þrjátíu ára sjálf, og elsta barnið mitt er komið með brjóst og unglingabólur.
Hún talar rosalega hratt þessa dagana og það er alltaf allt á fullu í kring um hana. Ein vinkona hennar talar svo hratt og óskýrt, að ég þarf að láta Orminn minn elsta þýða hvað hún segir til að skilja hana.
Ég er voða fegin að þurfa ekki túlk til að skilja minn eigin ungling, og vonandi breytist það ekki í bráð. Það er synd að þurfa að senda svona stór börn í talkennslu.
Til að lýsa tilfinningum og beita áherslum í máli sínu notar hún voðalega mikið stök orð.
Orð eins og FEIL!!, þegar eitthvað fer úrskeiðis, AWSOME!! þegar eitthvað er gott eða skemmtilegt og INDEED þegar hún er sammála manni.
Ég er voða fegin að kunna ensku, þar sem það væri mjög pínlegt að þurfa að spyrja hana hvað orðin hennar fínu þýði.
Unglingurinn minn er alveg ágætur. Hún þreytir mig stundum með eigingirni og sjálfselsku sinni. Allt verður að snúast um hana og dramað þegar það gerist ekki... OMG!! (sem er annað orðatiltæki sem ég lærði hjá snúllunni minni...)
En ég elska hana
Og það verður AWSOME!! þegar hún verður fullorðin.
INDEED...

110

Sit hérna og bíð eftir að elskulegur eiginmaður minn komi heim úr vinnunni og hringi í mig á skype-inu. Ég elska að heyra í honum á kvöldin og segja honum allt þetta sniðuga sem börnin okkar gerðu og kvarta svolítið yfir þeim þegar þau eru leiðinleg.
Sem er auðvitað aldrei.... ehemm!
Hérna ætlaði ég að skrifa alveg ótrúlega fyndið atriði frá yngsta dúlludúsknum mínum, en ég man það bara alls ekki.
Ég skrifa það um leið og ég man það.
Sorry!
Mér líður eins og hálfvita...

Blogg 109

Við fórum í viku sumarfrí með börnin.
Tengdaforeldrarnir eiga bústað í Eyjafirðinum.
Þar er allt sem maður þarf til að eiga gott frí: klósett, vaskur og gaseldavél. Reyndar líka ísskápur, svo þetta er lúxus útgáfan. Rafmagn þarf maður ekki meðan enn er bjart úti á daginn.
Þarna undum við okkur vel í heila viku.
Við dýfðum okkur í Laxána hjá tengdó og Andakílinn hjá foreldrum mínum. Þvílík sæla. Hann Stormur minn er sá hugrakkasti. Hann kastar sér útí hvaða hyl sem er. Bara lætur sig gossa. Hin eru líka mjög dugleg. Sú yngsta þolir nú ekki lengi við, en það kemur hjá henni.
Þetta er orðið hið mesta fjölskyldusport.
Börnin fóru í heljarinn drulluslag innst í Eyjafirðinum, þegar við keyrðum þangað einn blíðviðrisdaginn. Það var mjög fyndið, og ég græt það enn að hafa verið búin að týna myndavélinni minni.
Svo fer kallinn aftur út að vinna í vikunni, og minn mesti vinnumánuður á árinu er byrjaður.
Jey ha. Eins gott að við eigum svona dugleg börn elskan, er það ekki?

Á morgun

Þegar ég hitti fólk, bara hvaða fólk sem er: fjölskyldu, góða vini, vini, kunningja, nágranna eða bara fólk í heita pottinum, þá er það eina sem fólki dettur í hug að spyrja mig:
Hvenær kemur svo kallinn heim?
Hann kemur á morgun.
ÉG HLAKKA TIL!!!

Sundröfl

Við Doppa erum á sundnámskeiði á morgnana. Þetta er tíu tíma námskeið, og við skemmtum okkur mjög vel.
Með henni í hóp eru krakkar fæddir 2003, 2004 og 2005. Við erum bara þrjár mömmur sem þurfa að fara með börnunum oní, hin eru orðin nógu stór til að vera ein.
Hinar mömmurnar hins vegar margar hverjar eru meira með börnunum sínum og hjálpa þeim meira heldur en við sem förum sjálfar ofaní laug.
Þær standa í öllum fötunum (allar saman í hóp) og fylgjast með ungunum sínum í sturtu (og okkur hinum líka).
Þær tala stanslaust hver í kapp við aðra við sitt barn: Farðu undir sturtuna, þvoðu þér betur, fáðu þér sápu, bleyttu hárið, farðu betur undir sturtuna, horfðu upp, farðu í sundbolinn/skýluna, lagaðu þig til, skolaðu af þér sápuna, skrúfaðu fyrir sturtuna, lagaðu sundfötin, farðu út í pott.
Þetta er alveg stanslaust, endalaust og þær tala hátt og kalla nöfn barnanna endalaust til að þau heyri að það sé verið að tala við þau.
Ég er farin að mæta eins seint og ég get til að losna við þær, og hleyp uppúr langfyrst til að verða á undan, því ekki skánar það eftir tímann, þegar öll þessi börn þurfa að þvo sér með sjampó og hárnæringu með tilheyrandi köllum og aðstoð. Siggi horfðu upp, upp, upp, Siggi, upp! Horfðu upp í sturtuna svo sjampóið skolist úr, Siggi, upp, eins og upp í himininn, sjáðu hvar vatnið kemur. AAAAAAAAAA!!! Mig langar að snúa þær úr!!!Þurfa þau öll að nota sjampó á hverjum degi!!!
Ég skil hreinlega ekki af hverju þær fara bara ekki með krakkalufsunum í sturtuna. Þær eru óþolandi.
Sem betur fer er Doppa mín mjög mikið til í að vera á undan og svoleiðis, þannig að ég þarf ekki að standa í sturtunni með þeim, eða það sem verra er, bíða eftir sturtu.
Ég þoli ekki þegar börn fá ekki að reyna sjálf, og ég þoli ekki að vera í sturtu með fimm klæddum konum!

Annað 17. júní blogg með mun minna þunglyndisrausi

Ég var að lesa blogg hjá vinkonu minni. Hún er orðin stór, þ.e. búin að mennta sig og farin að vinna og komin yfir þrjátíu árin (held ég). Sem sagt alveg eins og ég.
Munurinn er bara að hún er ekki farin að unga út ennþá, en ég er komin með börn.
Hún lenti í heljarinnar krísu með það hvað hún ætti að gera á 17. júní. Ætlaði fyrst að njóta þess að gera ekkert, og hafa það kósý,en endaði svo í pirringi yfir því að vera ekki að gera neitt á sjálfan þjóðhátíðardaginn.
Hjá mér er þetta mun einfaldara.
Ég verð að fara eitthvað með þessar elskur.
Ég fór á skemmtun hjá kvenfélaginu og þar fengu börnin fríar gasblöðrur og risasleikjó. Dagskráin samanstóð af fjallkonu með ljóðaupplestur, leynigesti (sem ég vissi ekkert um, því ég er nýflutt á svæðið) og töframanni fyrir börnin.
Þegar dagskráin var búin fóru börnin fram með töframanninum og fengu blöðrudýr hjá honum.
Kvenfélagið bauð svo upp á kaffi og köku og prinspóló og svala.
Þetta er mjög stutt og laggott hjá þeim og allt frítt.
Þetta er kannski ekki skemmtilegasta skemmtun í öllum alheiminum, en ég hitti nokkra skemmtilega kunningja og fékk mér kaffi með þeim, krakkarnir skemmtu sér vel, þetta var frítt og við fórum heim að slaka á eftir þetta. Við krítuðum svo út alla stéttina og fórum í hjólatúr.
Dásamlegur 17. júní. Og ég setti ekki upp sorgarbandið. Ég ákvað að vera dönnuð þennan dag.