Bloggfærsla nr. 101

Ég hélt upp á þrítugsafmælið mitt um síðustu helgi. Það var ofsalega gaman. Hátt í fjörtíu manns mættu á svæðið og átu hérna gúllassúpu og heimabakað brauð. Takk fyrir mig kæru vinir.
Við hjónin kláruðum svo fyrsta herbergið á efri hæðinni.
Ég var búin að spartla og mála áður en kallinn kom heim, og svo parketuðum við og paneluðum. Ég málaði svo panelinn og Böddi kláraði rafmagnið.
Voila! Bara smá gardínur og allt tilbúið.
Doppa litla er alsæl, komin í eigið herbergi og fékk stórt rúm. Hún biður um að fara í rúmið á kvöldin, sem er ágæt tilbreyting.
Böddi skellti sér svo enn á ný erlendis að vinna í gær og ég sit hérna og bíð eftir að elsti grísinn drulli sér heim, svo að ég geti farið að sofa.
Díses hvað mér leiðist að bíða eftir henni á kvöldin!!!

Vorverkin eru æði

Já, það er gaman að vinna vorverkin góðu.
Í dag tók Böddi hjólin frá krökkunum og smurði og græjaði og gerði. Ég týndi ruslið úr garðinum og sjænaði til hérna í kring.
Börnin nutu sín í sundi og við sílaveiðar í fjörunni.
Núna erum við að fara að plana götugrill ársins með hjónunum í næsta húsi.
Á laugardaginn ætla ég að halda upp á þrítugsafmælið mitt með smá partýi.
Allir velkomnir.

Húsmæðraorlof 2009

Um síðustu helgi stóð valið á milli þess að fara að beita beittri stoppunál og flenginum við barnauppeldið, eða hreinlega taka sér bara frí.

Ég hringdi í Mágkonu mína elskulega og mann hennar og bað þau náðarsamlegast um að leysa mig af eina helgi.

Að sjálfsögðu urðu þau við beiðni minni þessar elskur og fluttu í sveitina á föstudaginn síðasta, eftir vinnu.

Þá lagði ég af stað ásamt litla bróður upp að Úlfjótsvatni, þar sem hópur fólks ætlaði að stunda saman hugleiðslu og jóga.

Helgin mín fór sumsé í hugleiðslur og jógateygjur, auk þess sem ég svaf mjög svo óhóflega, og þóttist hafa mjög gott af.

Núna sit ég hérna í sófanum og bíð eftir að elsta barnið komi sér heim að sofa, svo að ég geti sjálf farið að sofa.
Framundan er vinnuvika og heimkoma bóndans.

Ég er að fara í sumarfrí!!!

Ég er búin að vinna á sama staðnum í heilt ár og á þar af leiðandi fimm vikna sumarfrí á launum.
Vá, þetta er ekkert smá frábær tilfinning.
Ég hef að vísu fengið mér frí á sumrin eftir fyrsta árið í náminu, en það er samt ekki það sama. Þá tók ég mér frí til að sinna börnunum mínum frábæru, sem voru búin að standa sig svo vel um veturinn þegar mamma var að læra.
Núna fæ ég frí af því að ég er launakona.
Það er sko góð tilfinning.

Jess, ég er miklu þroskaðri en í gær (fyrrradag)

Já, það er þá komið að því að líf mitt er formlega byrjað af einhverju viti.
Nú er ég orðin þrjátíu ára.
Nú er kominn tími til að njóta þess að halda áfram að púla og puða við lífið.
Njóta þess að halda áfram að vinna, ala upp börn og skepnur og síðast en ekki síst SJÁLFAN SIG.
Ég hef nú ekki vanið mig á að vera að líta til baka á ömmulum, en það er eiginlega óhjákvæmilegt núna, því allir gera svo mikið grín að manni þegar maður er loxins kominn á fertugsaldurinn.
Ég er búin að vera gift í rúmlega tíu ár.
Ég á fjögur börn, 3, 8, 10 og 12 ára.
Þau eru öll (frekar) heilbrigð og eðlileg.
Mér finnst þau auðvitað mjög skemmtileg og alveg frábær í alla staði.
Ég útskrifaðist í fyrra með BSc gráðu í geislafræði og vinn við það 50% vinnu, með von í hjarta að ég fái bráðum aðeins hærri prósentu í launaumslagið mitt.
Ég flutti í fyrra í hús sem við hjónin byggðum okkur. Það er stórt, og það er alltaf drasl í því...
(nema þegar ég held þrítugspartýið, þá verður allt sótthreinsað, og svo þegar þið komið þá segi ég: afsakið, ég hafði bara engan tíma til að taka til!!!)
Ég er sem sagt elsta konan í þessari götu, endaháöldruð. Konur koma til mín til að spyrja um köku- og prjóna uppskriftir.
Eh, nei annars. Þetta var djók.
Ég held samt að ég eigi yngsta manninn í götunni, sem er furðulegt.
Þegar ég lít til baka, get ég bara verið sátt við lífið mitt.
Og sé það satt að lífið sé bara rétt að byrja nú, þá hlakka ég til næstu þrjátíu áranna.

Ég set hérna hlekk inn á myndasíðuna mína. Ég er bara dugleg að setja myndir inn á hana þegar maðurinn minn vinnur erlendis.
http://www.picasaweb.com/ungamamma

Dauðablogg

Þetta er dauðablogg.
VARÚÐ VIÐKVÆMIR!!!
Um helgina fórum við í fermingarveislu til bestu vinkonu hennar Gormalínu.
Hún klæddi sig í sitt besta púss, greiddi sér og málaði sig og hafði mikið fyrir þessu öllu saman. Áður en veislan hófst fórum við í Smáralindina til að kaupa fermingargjöfina.
Þar gekk mín unga dóttir um á sínum háu hælum og skoðaði í búðarglugga.
Hver einasti drengur á aldrinum 10-40 ára sneri sér við til að horfa á hana.
Ég gekk á eftir henni og huxaði ljótt um alla drengi sem voru eldri en 14, því ég vissi hvað þeir voru að huxa.
Þá langaði mig mjög mikið að vera með einhvers konar skotvopn og láta vaða af því.
En bara viðvörunarskot sko, ég er enginn geðsjúklingur!!!

Í gær spurði Doppa mig svo í mikilli einlægni:
"Er pabbi minn dauður?"

Ég sagði henni að hann væri bara í burtu í nokkra daga og svo kæmi hann aftur.
Hún yppti bara öxlum og sagði: "Ó!"

Grænland - Ísland

Kallinn minn er farinn til Grænlands. Hann ætlar samt ekki að vera mjög lengi. Bara mánuð í einu. Það er nú bara lítið í okkar herbúðum.
Næstelsti grislingurinn minn varð átta ára í síðustu viku.
Ég hitti tónmenntarkennarann hans um daginn og hún var að segja mér að hann hefði mikla tónlist í sér og það væri gáfulegt að láta hann fara í tónlistarnám á næsta ári. Ég trúi henni alveg því hann hefur alltaf verið mikið fyrir tónlist og haft góðan takt í sér.
Í gær var hann svo að æfa sig á blokkflautuna, því þau fá að læra á blokkflautu í skólanum. Hann spilaði tvö stutt lög upp af nótnablöðum, tvisvar sinnum hvort. Ekkert mál.
Í gærkvöldi heyrði ég hann svo spila á flautuna lögin tvö, en hann var ekki með nein nótnablöð.
Þetta fannst mér alveg magnað að heyra.
Nú er bara spurning hvaða hljóðfæri verður fyrir valinu.
Spennandi.