Ungamamma

Fyrsta kraftlyftingamótið mitt

2011-06-19T12:50:00.002Z

Í gær tók ég sumsé þátt í allra fyrsta kraftlyftingamótinu mínu.

Stressið var hrikalegt, því þrátt fyrir alla mína gríðarlegu skipulaxhæfileika tóxt mér ekki að koma nema einni bekkpressuæfingu að síðastliðna 3 mánuði.

Og fram að því hafði ég svo sem ekkert gert af viti, verið að lyfta 50-60 kg þyngst með mörgum endurtekningum.

En ég lét vaða, og lyfti 65 kg í fyrstu tilraun, 70 kg í annarri tilraun, og svo tóxt mér ekki að drulla 75 kg upp.

Ég var ekkert of sátt, en má heldur ekki gleyma að ég kann enga tækni og hef enga reynslu.

Næsta mót er eftir 4 vikur, og stefnan er tekin á mikla þyngdaraukningu á þeim tíma.

Þess má geta að við vorum 3 í mínum þyngdarflokk. Hinar tvær voru í bekkpressuslopp, sem er teygjuflík og gerir fólki kleift að lyfta mun meiri þyngdum. Þær lyftu 95 kg og 102,5 kg.

Ég stefni á það - án slopps!

STRESS

2011-06-18T09:42:00.002Z

Ég svaf næstum ekkert í nótt, dreymdi ótrúlega leiðinlega drauma, svitnaði mikið, bylti mér og óskaði þess heitt að geta sofið vel.

Fyrir þremur vikum skráði ég mig nefnilega á bekkpressumót - nánar tiltekið fyrsta kraftlyftingamótið mitt.

Það væri allt í lagi ef ég væri búin að æfa eitthvað fyrir þetta - en nei - sökum mikilla anna og sérlex óskipulax er ég ekki búin að lyfta stöng í... ég veit ekki...

Ég tók bekkpressuæfingu fyrir uþb 6 vikum með mjög sterkri konu, og svo ekkert síðan.

Ég er svo svekkt út í sjálfa mig fyrir skipulaxleysið að ég er alveg að missaða.

Svo er ég búin að vera að segja við sjálfa mig að ég mæti á þetta mót alveg óæfð, og svo er annað eftir mánuð, sem ég hef þá tíma til að pumpa fyrir og sjá hvað ég get bætt mig mikið.

Ég er sterk í eðli mínu, en ef ég æfi get ég verið mjög sterk - eins og ég sannaði fyrir mér í nóvember síðastliðnum.

Komið heilt ár síðan síðast??

2011-05-19T23:21:00.000Z

Hvert flaug tíminn?

Fermingarpælingar

2010-04-17T08:24:00.002Z

Fyrst ég er búin að setja tóninn og er farin að skrifa fréttaskýringar frá sjónvarpsstöðinni Omega, þá ætla ég að halda áfram með pælingarnar.

Þannig er mál með vexti að dóttir mín ætlar að láta ferma sig núna í maí. Hún ætlar að játa trú sína á Ésú Kr. Jósefssyni og staðfesta þar með skírn sína, sem var upphaflega mín hugmynd, og kviknaði þegar hún var u.þ.b. 9 mánaða.

Hún var skírð 11 mánaða, farin að labba sjálf, og var í síðum hvítum blúndukjól. Algjör rúsína.

Núna verður hún orðin 13 ára og 5 mánaða og hefur tekið sjálfstæða og upplýsta ákvörðun um trú sína. Hún vill verða hluti af þjóðkirkjunni.

Amma hennar og afi eru yfirlýst ásatrúarfólk, og ég veit ekki til þess að neinn í kring um hana hafi yfir höfuð farið í kirkju í mörg ár, nema rétt til að láta skíra grislingana sína eða barnabörnin.

Við sækjum öll ásatrúarblót sem við komumst á, því okkur finnst gaman að fagna arfleifð okkar, klæða okkur upp í víkingaföt og gleðjast með öðru jafnskrýtnu og ef ekki skrýtnara fólki.

Okkur þykir vænt um gömlu hefðirnar, þar sem heill er drukkin Óðni, Þór og Freyju, náttúran er lofuð og allar vættir.

Að auki höfum við ýkt gaman að gamaldags rímum og tónlist.

Ásatrúarmenn predika aldrei neitt, en þeir trúa á að hver maður eigi að bera ábyrgð á gerðum sínum og orðum og að við eigum að bera virðingu fyrir öllu lífi. Í lögum félaxins segir að allir megi iðka sína trú á sínum eigin forsendum, svo framarlega sem það brýtur ekki landslög. Einfalt og þægilegt ekki satt?

Ég er búin að ræða trúmál mikið við dóttur mína, sem er einkar staðföst.

Hún hefur fundið fyrir Guði.

Ésú Kr. Jósefsson hefur snert hjarta hennar.

Ésú var góður maður. Hann elskaði alla og dæmdi engan. Hann var góður við börn og naut þess að segja þeim sögur. Ésú hafði stórt verkefni í lífinu og hann stóð sig sérlega vel.

Ég hef fulla trú á því að hann hafi predikað að hver og einn beri ábyrgð á eigin gerðum og orðum, drenglyndi og heiðarleika.

Mér er svo sem slétt sama á hvað dóttir mín trúir.

Ef hún getur lært og lifað eftir þeim gildum sem bæði Ésú og hinn heiðni siður predikar, þá er ég sátt.

Ég ætla að halda henni rosalegan fermingarfagnað og bjóða öllum nánustu ættingjunum og öllum bestu vinunum.

Ekki bara af því að það er hefðin, þótt hefðin sé skemmtileg, heldur af því að sjálfstæða litla trippið mitt tók upplýsta og sjálfstæða ákvörðun um að verða góð manneskja og af því er ég stolt.

Mennirnir eru víst ekki komnir af öpum...

2010-04-02T11:13:00.002Z

Ég horfði í forvitni minni á hluta úr þætti á Omega í gær, þar sem menn, frelsaðir af Drottni vorum Ésú Kristi, voru að býsnast yfir þróunarkenningu Darwins.
Guð skapaði heiminn sögðu mennirnir, og við erum ekki þróaðar verur, heldur vorum við sköpuð nákvæmlega svona sem Adam og Eva.
Menn þessir drógu fram ýmis ummæli vísindamanna allt frá árinu 1920, þar sem þeir lýstu vanþóknun sinni á þróunarkenningu þessa skrýtna Darwins. Þeir sögðu að þetta væri plat, og brandari aldarinnar.
Þeir gengu meira að segja svo langt í að reyna að sanna fyrir hinum kristna áhorfanda að mennirnir væru ekki skyldir öpum, að þeir fóru út að borða með órangútan.
Órangútaninn kunni að halda á gaffli, en hann borðaði af diskum hinna og nagaði borðdúkinn þegar honum fór að leiðast! Þar af leiðir að mennirnir þróuðust ekki af öpum, heldur voru skapaðir svona af Guði, með alla borðsiði upp á 10.
Ég gafst upp á þættinum þegar mennirnir fóru að hringja í flugfélögin til að bóka flugfar fyrir sig og "ættingja" sinn, en máttu svo ekki fara með órangútan á almennt farrými. Ef þeir eru svona mikið skyldir okkur, af hverju mega þeir þá ekki fljúga við hlið okkar í flugvél. HA?!!

Ég veit ALLT í heimi

2010-03-27T08:58:00.002Z

Ég var að spjalla við hana Doppu mína einu sinni sem oftar þegar hún tilkynnti mér það að hún vissi allt í heimi.
Mamma: Er það?
Doppa: Já ALLT!
Mamma: og veistu hvað himininn er hár, og hvernig maður bakar brauð og bara allt?
Doppa: Jaaaa... kannski ekki AAALLT, en næstum allt.
Mamma: Eins og hvað?
Doppa: Ég kann alla stafina, og líka mína stafi. Ég kann táknið mitt á leikskólanum og tákn allra á leikskólanum. Ég kann að teikna fínar myndir og búa mér til eggjabrauð!!!
Mamma: Já ég sé það núna. Þú kannt næstum allt! *bráðn*

Hvað er þetta rauða?

2010-03-25T08:48:00.003Z

Við vorum að keyra uppá Selfoss um daginn og á leiðinni upp að afleggjara segir Doppa mín:
Mamma, mamma, hvað er þetta rauða sem ég sé þarna?
Henni var mikið niðri fyrir, og við strákarnir sáum ekkert rautt.
Hún vildi að við snerum við til að kíkja, en það var ekki tími til þess þarna, svo ég sagði henni að við myndum tékka á þessu á leiðinni heim.
Svo skutlaði ég á æfingar og verslaði og græjaði og gerði alveg heillengi.
Á leiðinni heim sat hún sömu megin í bílnum og benti aftur:
Hvað er þetta rauða?
Ég sá ekkert og núna benti hún líka hinu megin við veginn.
Ég sagðist bara ekkert vita, en daman gaf sig ekki. Ég hafði jú saxt ætla að líta á málið á heimleiðinni.
Hún sat í aftursætinu og heimtaði að ég sneri við til að athuga málið.
Ég keyrði niðrað brú og sneri við þar til að finna þetta rauða, sem átti heima beggja vegna vegarins.
Við strákarnir leituðum og skildum ekkert hvað hún var að meina.
Þá benti hún og ég áttaði mig á því að hún var að benda á mórauða pollana hjá hrossunum.
Hún vildi bara vita afhverju vatnið væri rautt hérna en blátt annars staðar...

Nýr miði á klósetthurðina

2010-03-16T18:25:00.001Z

Ég fékk eftirfarandi miða frá 8 ára syni mínum sem ég má hengja á klósetthurðina:

ef ðú kemst eki á klóstiið skítu ðá bara í brækurna

ðekar ðú ert búin að kuka óg ðað er eingin klósetpapír nótaðu ðá bara sókana ðína

2010-02-22T10:54:00.001Z

Það er ekkert að gerast í kollinum þessa dagana, bara eintómt loft.
Eintóm gleði.

Unglingur - unglingari - unglingastur

2010-01-19T23:06:00.002Z

Ég er þrjátíu ára, ung og falleg, stór og sterk, dugleg og drífandi.
Ja, reyndar alveg næstum 31.

Að vera næstum 31 árs hlýtur að þýða að ég sé orðin þroskuð á margan máta.
Ég er jú, búin að gera ýmislegt á þessum 30 og hálfa ári.
Ég er búin að læra að vera nuddari, háskólamennta mig, gifta mig, byggja heilt einbýlishús og margt fleira sem er þó aðeins minna í sniðum, en ekki síður mótandi.

Þegar maður er þrjátíu og hálfs árs hefur maður öðlast lífsreynslu og upplifað hluti sem gera mann í stakk búinn til að taka á mörgum og mismunandi hlutum.

Á heimilinu mínu kúra í rúmunum sínum fjögur börn.
Þau eru öll mjög góð og ljúf og yndisleg á svo margan hátt.

Ég er til dæmis búin að læra margt um börn frá því að ég var sautján, búin að þroskast mikið á því sviði og tel mig vera í stakk búna til að takast á við nánast hvað sem er sem getur bankað upp á í barnauppeldinu.
Ég veit upp á hár hvernig er best að fóðra þau og þvo þau og svæfa þau.
Ég veit nákvæmlega hvað hreyfing er mikilvæg og útivera.
Ég kann fullt af lögum og leikjum sem þroska og gleðja börn.
Ég á endalaust mikið af bókum og sögum til að lesa og hlusta á.

En svo kemur hormónaflæði sem stundum er nefnt gelgjuskeiðið eða unglingaveikin.
Og frúin lífsreynda sem kunni svo margt og gat svo til allt...

Hvar í lífinu öðlast maður reynslu í að vera talinn fáviti, gamaldax furðufugl?
Ég er meira að segja ekki fyndin lengur... ja að minnsta kosti ekki þegar vinirnir eru nálægt.

Hvar eignast maður félagsfærni sem kennir manni að vera akkúrat, þegar kemur að samskiptum manns við unglinga?
Maður má ekki segja NEITT óviðeigandi, ekki klæða sig of mikið og ekki of lítið.
Maður má ekki nota ákveðin orð í viðurvist vinanna, bara kúl orð.
Hvar lærir maður til dæmis orð sem eru kúl nú til dax?

Þúst...vissir þú til dæmis að það er ekki lengur kúl að segja grúví, hipp, inn, je og gimmí fæv?

Eins gott að vera vel vakandi, því að kúl orðin breytast alveg yfir nótt.
Gimmí fæv!!! MAMMA!!!
Þúrt svo... díses!!!

Ekki kúl

Og samt eru mín börn alls ekki svo slæm og skammst sín ekkert svo mikið fyrir mig.
Ég þarf bara að reyna að vera aðeins penni og hvað sem ég geri...Alls, alls ekki prumpa!!!

Gítar

2010-01-16T21:21:00.002Z

Það hefur verið draumurinn minn frá því ég var unglingur að geta spilað vinnukonugripin á gítar, því ég elska að syngja, og það er svo frábært að geta gripið í gítarinn með.

Um jólin gaf minn elskulegi eiginmaður mér gítar. Ég fékk frábæran gítar og það fylgdi með smá diskur fyrir algjöra byrjendur til að geta byrjað að prófa.
Ég sat hérna áðan og lærði þrjá tóna.
Þegar ég var búin að æfa mig helling kemur svona afsakið hlé skjár í tölvunni, en á honum stóð: "You should rest now, your left fingers are probably getting sore"
Og já, það var sko satt. Bendiputtinn minn var orðinn voða aumur, en ég get spilað gamla nóa. (að vísu bara með einum tón) En ég er svo stolt!!!
Ég ætla sko að halda áfram á morgun.
Hver veit, kannski verð ég búin að læra eitt eða tvö lög um næstu jól.

Það er auðvelt að vera latur

2010-01-10T16:12:00.002Z

og telja sjálfum sér trú um að það taki of langan tíma að byrja að gera hitt og þetta sem þarf að gera á heimilinu.
Ég er á bakvakt þessa helgi og þess vegna eru ótrúlega margir hlutir sem ég bara hef alls ekki nennu til að byrja á. Það gæti mögulega, samt ekki mjög svo líklega, komið útkall akkúrat þegar ég er í viðkvæmu verkefni... eða ekki!

Í raun og veru er þetta bara bull og fyrirsláttur.
Ég er leið, því þetta er fyrsta helgin án eiginmannsins. Mér finnst það bara alltaf ótrúlega erfið helgi. Ég verð ónóg sjálfri mér og eirðarlaus, hef mig ekki í það sem þarf að gera.
En að viðurkenna svoleiðis fyrir sjálfum sér er ótrúleg þraut.

Hvernig er hægt að vera svona feiminn við sjálfan sig?

Gleðileg jól

2009-12-23T13:52:00.002Z

Nú hækkar sólin og dagurinn lengist smátt og smátt, það munar bara níu sekúndum á deginum í dag miðað við gærdaginn en ég finn muninn. Ég meina það, ég finn muninn.
Í dag er þorláksmessa og þá er borðuð þessi kæsta skata sem er uppáhaldsmaturinn minn í öllum heila heiminum. Á aðfangadag ætlum við að hafa humarsúpu og rjúpur og hreindýr með öllu tilheyrandi og það er alveg næstuppáhaldsmaturinn minn.
Ég get svo varla beðið eftir að gefa allar gjafirnar sem ég er búin að vanda mig svo við að velja og búa til.
Yndislegur tími

Allt að koma

2009-12-16T18:49:00.002Z

Hérna er allt að róast í bili. Mikið djöfull er ég fegin.
Við erum ofsalega slök yfir þessum jólaundirbúningi sem allir eru að tapa sér yfir. Ég er ekki búin að skrifa jólakortin, ekki búin að pakka inn gjöfum og ekki einu sinni búin að ákveða þær allar.
Hérna er búið að taka upp nokkra jólakalla og baka fjórar uppskriftir af smákökum, sem eru allar búnar.
Ég er búin að finna þrjár uppskriftir af hveitilausum smákökum sem ég ætla að baka, og það verður gaman.
Gamli minn kemur heim á laugardaginn og er planið að vera búin að koma hans jólagjöf í réttan farveg fyrir þann tíma, enda er leyndin í kring um hana alveg suddaleg.
Annars er hláka hjá honum og þess vegna alveg ómögulegt að komast í næsta bæ. Snjósleðarnir duga skammt þegar heiðin er auð.
En hann taldi í gær að hann þyrfti bara að labba rúmlega 30 km og synda 300 metra á miðri leiðinni til að komast á fæti.
Ég hef trú á því að ég kaupi bara þyrlu ef þetta verður eitthvað vesen. Þið hin fáið þá bara minni jólapakka í staðinn.
Ég þarf að fá hann heim.

Þar sem ég veit að dóttir mín les ekki bloggið mitt

2009-12-09T18:18:00.002Z

(enda er ég leiðinlegasta manneskja sem til er í öllum heila heiminum)
verð ég bara að segja, að ég hélt að ég hefði harðan skráp... en mikið ósköp getur þessi þrettán ára unglingur sært mig mikið.
Ég bara gæti grátið
Þetta er verra en ungabarn með eyrnabólgu. Maður getur ekkert gert við eyrnabólgunni, en maður má þó allavega knúsa þau og sýna þeim ást og umhyggju.
Við gelgju-vanlíðaninni er ekkert hægt að gera heldur, og maður má ekki snerta eða segja neitt, því guð forði manni frá því að segja eitthvað vitlaust!!!

Surtshellir

2009-11-29T20:16:00.002Z

Það var hellirinn sem ég fór að skoða með 3/4 barna minna og vinkonu, frænku, bróður og tilvonandi mágkonu.
Við vorum með lítil vasaljós sem lýstu mjög takmarkað, og þótt ég hafi ekki farið í hellaskoðun með massaða kastara, þá er ég hundrað prósent viss um það að það er skemmtilegra svona.
Maður sér bara næstu tvö skref fram fyrir sig, alls staðar annars staðar er bara myrkur og smá týrur úr vasaljósum hinna. Þetta er klifur í myrkri og ég er að fílaða.
Það var líka æðislegt að heimsækja mömmu gömlu, en ég hlakka óskaplega til að fara að sofa í mínu rúmi í nótt. Það er alltaf best fyrir bakið mitt.
Elsta dóttirin mín á svo afmæli á morgun, hún er að verða þrettán ára litla stýrið.
Það snjóaði dálítið í dag og börnin mín eru ennþá úti að leika í snjónum, þótt klukkan sé orðin aðeins meira en átta eftir kvöldmat.
Ég stefni á gott bað og Harry Potter uppí rúmi með börnunum á næsta klukkutíma
LOVIT

Algjör sveppur

2009-11-20T10:08:00.003Z

Ég er að flísa hjá mér eldhúsið og mála myndir á veggina.
Kannski á ég eftir að lenda í hroðalegum vandræðum einn daginn þegar ég ætla að hafa hvíta veggi heima hjá mér og engar myndir. Það verður örugglega ekki auðvelt að mála yfir þetta allt saman, en jæja. Er á meðan er. Ég hef mjög gaman að þessu.
Núna er ég að bíða eftir að fúgan taki sig aðeins svo ég geti farið að hreinsa.
Árshátíð í vinnunni á morgun, og litli bróðir og kærastan koma að passa með börnin sín tvö.
Skrýtið, en ég hlakka meira til að fá þau í heimsókn heldur en að fara á árshátíðina.
Ég er sennilega frekar mikill félagsskítur.
En kannski verður bara feikna fjör.
Sjáum til hvernig það fer.

Vinsamlegast ekki segja ömmu minni frá þessu bloggi, og alls alls ekki lesa það fyrir hana. Takk fyrir

2009-11-12T15:01:00.003Z

Um helgina sá ég músatítlu inní þvottahúsi. Ég fór og leitaði smá stund, en sá hana ekkert aftur. Hundarnir voru svo lokaðir inní þvottahúsi um nóttina og vonaði ég innilega að þeir hefðu fundið músina og étið hana bara eða eitthvað.
Nú, í gær kallaði Stormur á mig þar sem hann stóð uppí sófa og sagði að músaranginn hefði tekið hægri beygju beint inn í hans herbergi þar sem hún kom lallandi út úr mínu.
Jæja, upphófst þá mikill eltingaleikur.
Ég sagði Stormi að taka loftriffilinn og skjóta kvekindið, en það hljóp svo hratt að hann náði því aldrei í sigti.
Ég lofaði krökkunum mínum þúsund kalli ef þú gætu náð músinni.
Meira og minna í allt gærkvöld voru þau lokuð inní herbergi að brölta við að ná kvikindinu, en ekkert gekk.

Áður en ég fór að sofa setti ég Síríus súkkulaði með rúsínum á músagildru sem ég fékk lánaða hjá félaga mínum. Í morgun sýndi ég krökkunum þetta afar litla dýr áður en ég henti því í poka og kastaði út í tunnu.

Þá kemur spurningin:
Eiga þau að borga mér þúsundkall?

Vakningaþjónustan ehf.

2009-11-11T15:31:00.003Z

Stundum er Doppan mín voðalega lúin á morgnana.
Þá bregð ég stundum á það ráð að smjatta upp við hana og spyrja hana hvort ég megi borða hana. Hún brosir alltaf að þessu, og þannig kjafta ég hana upp í að opna augun og að lokum að koma á fætur.
Í morgun var hún alveg sérlega fyndin:
Ég: smjatt smjatt, ég ætla að borða á þér eyrað
D: Nei, þá get ég ekki heyrt neitt!
Ég: Þá ætla ég að borða á þér munninn
D: Nei, þá get ég ekki talað
Ég: Má ég þá smakka aðeins á augunum?
D: Nei, þá get ég ekki séð neitt!
Ég: Þá ét ég nefið á þér
D: (huxar sig um nokkrar sekúndur) Nei, þá get ég ekki snítið mér!!!

Nú kemur önnur langloka, en það er bara leitt fyrir þig, því að ég verð að losna við þetta úr hausnum á mér. Sama þótt það hljómi ömurlega leiðinlega

2009-11-06T13:25:00.004Z

Í gær gerðist ég hundahatari. Það er ekki víst að ég geti nokkurn tímann framar notið þess að klappa hundi eða fara út að ganga með hund eða hvað sem það er sem fólk gerir til að hafa gaman af þessum kvikindum.

Mínir hundar skíta ógeðslega mikið. Þeir eru alltaf sískítandi. Það er fátt viðurstyggilegra en að taka volgan skít í poka og geyma þar til maður kemst í ruslatunnu.

Mínir hundar þurfa rosalega mikinn félagsskap, þeir eru bókstaflega ofan í mér hverja einustu mínútu sem ég er heima hjá mér. Þeir standa svo nálægt mér að ef ég ætla að snúa við, þá labba ég á hund. Ef ég stend upp, þá lendir stóllinn minn á hundi, ef ég er að gera eitthvað og fer svo frá því, þá dett ég um hund. Alveg ótrúlegt, hvernig þeir vilja helst skríða inn í rassgatið á mér til að kúra.

Í gær þegar ég kom heim úr vinnunni ákvað ég að baka köku.
Ég skellti í eina stóra súkkulaðitertu og hrærði flórsykurskrem til að setja á hana. Það var bleikt, grænt og gult og þetta var ótrúlega flott og frábær kaka. Börnin mín hlökkuðu mikið til að háma hana í sig eftir kvöldmatinn. En þau urðu að bíða, því að það verður jú að borða hollt fyrst. Kakan beið því uppi á eldavélinni. Ég þurfti svo að skreppa aðeins út eftir Orminum elsta.
Þegar ég kom til baka voru krakkaskammirnar búnar að skafa kremið ofan af hálfri kökunni.
Ég kallaði í þau og skammaði þau fyrir, hvurslags dónaskapur þetta væri eiginlega. En þau greyin könnuðust ekkert við þetta, og voru hin furðulegustu.
Þá fór að renna upp ljós hjá ungamömmu. Helvítis hundbjánarnir höfðu þá sleikt kökuna, og þegar við fórum að skoða aðstæður betur, þá kom auðvitað í ljós að það var rétt.
Þeir höfðu eyðilagt kökuna blessaðir.

Jæja, ég henti þeim fram í geymslu í bræði minni og kemst þá að því að þeir eru búnir að drulla í búrið sitt og draga teppið yfir það.
Næsta klukkutímann var ég vegna þessa með þvottahanska og nefklemmu að skafa skítinn úr öllum rifum og hornum, taka búrið saman, dröslast með það út til að smúla það, og svo að skúra alla geymsluna.

Jæja, þegar ég kem aftur inn eftir að hafa smúlað búrið, fer ég beint í bílskúrinn til að skrúfa fyrir vatnið og hvað blasir þá við mér á bílskúrsgólfinu, nema ein risastór skítahrúgan enn.

Og þá var mér allri lokið. Ég tók hundana á ólunum og grýtti þeim út í girðingu.
Og þar fengu þeir að dúsa þar til ég fór að sofa.
Ég lokaði þá svo inni á klósetti í nótt, því búrið var að þurrkast og mér datt það sko ekki til hugar að hafa þá lausa, þessa bjána.

Jæja, hvað haldið svo að hafi tekið á móti okkur í morgun?
Klósettburstinn nagaður, öll dömubindi heimilisins og klósettpappírinn tættur um allt og tilheyrandi út um öll gólf.

Hvað segiru? Langar þig ekki að taka að þér tvo hunda? Eða á ég bara að stoppa þá upp?

Að sofa nægju sína

2009-11-03T08:54:00.000Z

Svefn er dásamlegt fyrirbæri.
Nánast hvern einasta morgun þegar ég vakna, langar mig að sofa lengur.
Stundum geri ég það, og þá á kostnað þvottahússins, því þegar ég vakna á mínum vanalega tíma, þá set ég alltaf í eina þvottavél þegar ég er búin að fara út með hundana og gefa þeim að éta.
Þegar ég skríð upp í á kvöldin þá get ég oft sofnað næstum því áður en ég leggst niður.
Og stundum þegar er búið að vera mikið að gera, sofna ég áður en ég kemst uppí. Það er aldrei gott, því þá er ég í einhverjum asnalegum stellingum og verð hálf beygluð eitthvað í kjölfarið.
Ég hef alltaf átt auðvelt með að sofa, og oft verið frekar lúin svona almennt séð.
Ég hef þann dásamlega hæfileika að geta komið mér fyrir á góðum stað og lokað augunum og steinsofnað í nánast hvaða umhverfi sem er. Þetta er genatískt.
Já mér finnst gott að sofa. Og sérstaklega ef ég fæ að sofa upp í rúmi.

Þetta er forsagan að svefnsögunni minni sem þú færð núna að heyra:

Á föstudaginn síðasta fékk hún Doppa mín, 3 ára, að gista hjá vinkonu sinni.
Ég fór í rúmið rétt rúmlega 23 það kvöld og huxaði mér gott til glóðarinnar að geta sofið alla nóttina og langt fram á næsta morgun.
Ég var vakin í hádeginu næsta morgun, og rauk upp því við systkinin ætluðum að hittast hjá stóra bróður og skera hross. Það var einmitt mæting í hádeginu.
Ég fann fyrir vægum sting í hægri mjaðmaspaða og velti því ekkert fyrir mér.
Sennilega hef ég sofið á sömu hliðinni alla nóttina, huxaði ég með mér.
Þetta lagast.
Verkurinn ágerðist örlítið, því næstu nótt svaf ég í rúminu hennar Doppu með bæði Doppu og Gorminn hjá mér. Þá var þröngt á þingi og svaf ég alveg örugglega alla nóttina á sömu hliðinni.
Eníhú.
Það var svo í gærkvöldi, eftir mjög svo annasaman dag, þar sem ég kom ekkert heim til mín fyrr en rétt að verða 22, að ég fann fyrir verulegum verk neðst í bakinu og mjöðminni.
Ég ákveð því fyrir tilstuðlan bónda míns að leggjast í mjög mjög heitt bað, og reyna að láta þetta líða úr mér.
Sem sé. Ég leggst í baðið og halla aðeins þreyttum augum mínum.
Þegar ég opnaði augun aftur, var baðvatnið orðið hlandvolgt. Þá hafði ég sofnað og sofið dágóða stund.
Ég lagðist þá ísköld upp í rúm og hélt áfram að sofa.

Núna ligg ég í rúminu og er búin að taka íbúfen. Bakið er alveg að drepa mig og ég get varla staðið upp ef ég sit á hörðum stól.

Af þessum hugleiðingum loknum hlýt ég að álykta sem svo að svefn sé fyrirbæri sem ekki skal nota of mikið af í einu og að svefn sé ekki gott að stunda í baði.
Einnig vil ég benda á það að ég átti frí í dag, en ekki hvað!!!

Doppan mín góða

2009-10-20T22:35:00.001Z

Hún litla Doppa, sem er alveg að verða fjögurra ára bráðum fær trúarfræðslu í hverri viku hjá prestinum sínum, en hann kemur alltaf í leikskólann með kirkjuskjólann.
Áðan vorum við að keyra til að ná í júdókrakkana og þá sagði hún:
"Guð er uppi í himninum"

Jaaá sagði ég, er það?

"Já, hann er mjög langt í burtu, hátt, hátt uppí himninum"
"Hann er svo langt í burtu að maður getur alls ekki séð hann"
"Alveg eins og Grænland, mamma, maður getur ekki séð það, því það er svo langt í burtu"

Nú, sagði ég. Helduru þá að Guð sé á Grænlandi kannski?

"Nei mamma! Guð og Grænland eru eins, rosalega rosalega langt í burtu"
"Kannski getur pabbi séð hann!"

Hér við ströndina

2009-10-15T21:56:00.000Z

sit ég og veg og met kosti og galla þess að flytjast erlendis með fjögur börn.
Kostirnir eru margir og gallarnir eru margir.
Ég er algjörlega búin að snúast í þúsund og sjö hringi yfir þessu.
Should I stay or should I go?

Ég fór til Danmerkur í síðustu viku í atvinnuviðtöl.
Danirnir eru með öll flottustu tækin í öllum stofum, allt það nýjasta og besta.
Það er algjörlega draumur hvers nýútskrifaðs manns að starfa með nýjustu tæknina og nýjustu græjurnar. Þetta er nú dálítið tækjaóð starfsgrein sem ég vinn í. Við elskum allar tækniframfarirnar og alla nýju takkana og fídusana. Mmmm...

Jess folkenz

2009-10-06T14:24:00.001Z

Allir kátir?
Allt að gerast?
Elskjú

Morgunfyrirmæli

2009-09-29T15:17:00.002Z

Hann Gormur minn sem er 8 ára er stundum í einhverjum allt öðrum heimi en við hin.
Á morgnana er hann sérlega utan við sig og þá þarf ég að passa að gefa stutt fyrirmæli, og passa að koma við hann, eða vera viss um að hafa náð augnsambandi.
Í morgun var hann að gaufa eitthvað við morgunmatinn og ég var að fara í vinnuna. Ég tek í handlegginn á honum og segi: Greiða, sokkar, peysa.
Greiða, sokkar, peysa. Heyriru það ormurinn þinn?
Hann lítur á mig og endurtekur:
Greiða, sokkar, play station.
Já einmitt.

Nýjar dýnur

2009-09-24T14:42:00.002Z

Dýnurnar í hjónarúminu mínu voru orðnar vægast sagt mjög lélegar.
Við hjónin ákváðum því að láta laga þær og skipta um áklæðið. Það kostar minna en að kaupa nýjar og okkur þótti það vel við hæfi að þessu sinni.
Í gærmorgun dröslaði ég dýnunum út í bílinn minn og hélt með þær áleiðis til höfuðborgarinnar og beint þar í viðgerð.
Um klukkustund síðar fékk ég símtal þar sem mér var tjáð að þessar dýnur væru algjörlega handónýtar og að það myndi kosta talsvert meira að gera við þær, en að kaupa nýjar.
Svo ég keypti nýjar dýnur. Þær eru vel stífar og það er æðislega góð ekki-pissulykt af þeim.
Ég svaf ótrúlega vel í nótt og hlakka barasta til að fara heim og skríða upp í rúm. Mmmmm...

Í morgun voru að venju þessi tvö yngri komin uppí. Ég vakti Gorminn, sem er svo léttur og grannur að hann leit út eins og hann lægi á harðri spýtu á þessum stífu dýnum.
Ég ákvað að nota tækifærið og spyrja hann hvort honum fyndist ekki við hæfi að fara að sofa alla nóttina í sínu rúmi, og þá sérstaklega vegna þess að þessar dýnur væru gerðar fyrir frekar þungt fólk, en ekki svona mjórassa.
Þá sagðist hann aldrei aldrei aldrei ætla að hætta að koma upp í.
Planið hans var að éta svo ógeðslega mikið að hann yrði svaka feitur, og gæti liðið vel í mömmurúmi.
Svo spurði hann mig af hverju í ósköpunum ég hefði ekki tekið gömlu dýnurnar aftur heim. Hann saknaði þeirra svo mikið.

Doppa litla

2009-09-21T21:10:00.001Z

Um daginn vorum við að fara að horfa á mynd saman, ég og krakkarnir. Ég var eitthvað að velta því fyrir mér hvort hægt væri að stilla myndina á íslenskt tal, og spurði krakkana hvort hún væri ekki á íslensku. Þá sagði Doppa litla: Mamma. ÉG er á íslensku.

Þegar var verið að kveðja rakkann Spora sem var að fara í geldingu, sagði skottið: Bless Spori, segðu bless við kúlurnar!

Hún er alveg óborganleg þessi rúsína, eins og auðvitað hin börnin mín voru líka. Yndislegt.

Kjarkurinn...

2009-09-12T23:30:00.003Z

Það eru skrýtnir tímar á Íslandi. Ég er ekki viss um mína vinnu, og maðurinn minn er hreint ekki viss um sína.
Við ákváðum því að hafa opin augun og einblína ekki endilega bara á klakann.
Ég sendi eitt bréf frá mér þar sem ég flagga áhuga og 10 dögum seinna er búin að panta far til Danmerkur þar sem ég mun fara í þrjú atvinnuviðtöl.
Þetta er ótrúlega skjótur tími, og maður hefur varla tíma til að pæla í þessu.
Ég er bara að fara að skoða málin. Ekkert merkilegt. Ég er búin að fara yfir þetta hundrað sinnum í huganum, vega og meta kosti og galla og vera hrædd og spennt til skiptis.

Í kvöld bauð ég ömmu minni í kvöldmat. Við erum æðislega góðar vinkonur, og náum vel saman. Getum spjallað um alla heima og geima og dáðst hvor að annarri og gefið ráð.
En ég gat ekki fyrir mitt litla líf sagt henni að ég væri að fara í þessi atvinnuviðtöl. Ég bara gat það ekki. Stundi svo upp á endanum að ég hefði sótt um í Danmörku.
Tárin komu upp í augun á henni, og hún kvaddi mig svo með þeim orðum að hún vonaði að allt gengi vel og að ég þyrfti á endanum ekkert að flytja til útlanda.

Ég er með samviskubit, því ég var eiginlega að ljúga að ömmu minni, trúnaðarvinkonu minni sem hefur svo oft huggað mig þegar lífið er skrýtið og erfitt.

Mér líður dáldið eins og skíthæl.

Hugleiðsla

2009-09-06T21:31:00.003Z

Fór um helgina í hugleiðslu með fríðum hópi fólks.
Ég er mjög fordómafull manneskja, og þarf alltaf að vanda mig að láta fordóma mína ekki stjórna mér og hegðun minni.
Þegar við mættum á staðinn sá ég einn munkinn sem var að kenna og var nærri því dottin um koll af hissi. Hann var auðvitað í appelsínugulum kjól með appelsínugulan túrban á kollinum. Nunnurnar voru skömminni skárri í kjólunum sínum.
En ég ákvað að hafa opinn huga og njóta þess sem var í boði.
Við fórum í hugleiðslu og jóga og borðuðum hollan og góðan mat, og allt þetta í frábærum félagsskap. Ég svaf rassgatið af mér og naut þess að vera í slökun í friði og ró.
Ég elska þetta, og er strax farin að hlakka til næst...

Aftur að vinna eftir veikindafrí

2009-08-31T19:39:00.002Z

Já, ég tók við vaktinni núna kl. 16 í dag.
Nú. Um hálf fimm var hringt og ég bruna af stað. Legg bílnum starfsmannamegin eins og ætlast er til, finn auðkenniskortið mitt og fatta allt í einu að ég man ekki helvískt númerið. Jæja, ég smelli kortinu í geislann og prófa xxxx, bíííííííííp.
Ég prófa aftur xxxx, bíííííííp.
Þá hljóp ég hringinn í kring um húsið og fór inn um aðalinnganginn.
Opna stofuna, kveiki á öllu.
Tölvan, lykilorð, tékk.
Hin tölvan, lykilorð, tékk.
Opna fyrsta forritið, lykilorð, reyni aftur og svo aftur.
Svitna og reyni svo í fjórða sinn. Það er bara hægt fimm sinnum, og þá læsist forritið.
Ok, ég er komin inn.
Opna næsta forrit, slæ inn lykilorð, og þarf þá að rísetta lykilorðið mitt. Geri það og fæ aðgang.
Nú er bara eitt lykilorð eftir og mér text að slá það inn vandalaust.
Hleypi sjúklingnum inn og geri allt sem ég þarf að gera.
Fer heim, klæði mig úr öllum svitablautu fötunum, alveg inn að skinni og fer í kalda og góða sturtu. Fatta lykilorðið að hurðinni, gleymdi að setja # á eftir xxxx...
Velkomin aftur í vinnuna eftir veikindafrí.

First impression

2009-08-28T21:36:00.002Z

Það er læknir á sjúkrahúsinu, sem mér hefur aldrei fundist neitt varið í.
Það er ekki byggt á neinu sérstöku öðru en þeim litlu samskiptum sem maður hefur við þessar elskur.
Flestir eru bara ósköp þægilegir, aðrir frekir og enn aðrir bara ekkert spes.
Þegar ég hringdi á heilsugæsluna á þriðjudaginn var bara hægt að fá einn einasta tíma alla vikuna, það var á föstudegi hjá einmitt þessum lækni.
Ég pantaði hann, og huxaði svo lengi lengi hvort ég ætti ekki bara að afpanta, því mér stóð einhver stuggur af manninum.
En ég er ennþá lasin eftir tvær heilar vikur, svo ég ákvað að bíta á jaxlinn (orð með x!!)
og láta mig hafa það.
Einnig mætti minnast á það að ég er mjög dómhörð og á það til að gefa fólki ekki fair chance, svo ég tók meðvitaða ákvörðun um að leggja mínar skoðanir á hilluna.
Jæja jæja, ég mætti á settum tíma og beið í nokkrar mínútur.
Heimilislæknirinn minn hitti mig á ganginum og tjáði mér að sér þætti þetta allt of langur veikindatími hjá mér.
Það var auðvitað ekki hægt að fá tíma hjá henni.
Til þess þarf maður amk tvær vikur í fyrirvara held ég.
Hvað um það.
Þegar ég kom inn til hans þá stóðst allt sem ég hafði vitað innra með mér allan þennan tíma.
Maðurinn var bara kaldur og hræddur.
Hann var ekkert nema hrokinn og sýndi mér fullkominn yfirgang.
Þegar ég var búin að ropa úr mér allri sögunni, þá spurði hann mig hvað ég vildi eiginlega að hann gerði í þessu!!!
Og svo hélt hann ræðu yfir mér um það að þetta væri ástæðan fyrir öllu bóluefninu sem væri búið að panta inn í landið. Af því að hraust fólk yrði mjög veikt og lægi lengi.
Ég var ekkert að rífast!
Viðtalið var svo kórónað þegar síminn hjá honum hringdi. Hann svaraði og talaði við samstarfskonu mína eins og hún væri hálfviti. Fýlan draup af honum!
Ég vissi það. Maður á alltaf að trúa því sem hjartað segir manni.
Maðurinn er bara bííííííííííííííp!

Enn af Doppu litlu

2009-08-26T09:47:00.002Z

Í gærkvöldi var Doppa litla frekar óþæg við að borða. Hún var með læti og frekju og henni var bent á að hún gæti alveg eins hypjað sig eitthvað annað ef hún ætlaði ekki að vera almennileg.
Hún er skapstór svo hún rauk auðvitað í burtu með orgum.
Fljótlega birtist frökenin aftur með langt prik sem hún mundaði eins og galdrasprota.
Hún beindi því að mér og sagði: "Abrakadabra, ég breyti þér í hund!"
Svo beindi hún prikinu að næsta og sagði það sama.
Að lokum beindi hún því að stóru systur sinni, horfði á hana með sérstakri fyrirlitningu, og sagði:
"Abrakadabra, ég breyti þér sko í NÁUNGA!!!"
Ormur, bráðum þrettán ára hneig niður af stólnum í hláturskasti, og þar með var hinu illræmda fýlukasti Doppu lokið í bili.

2009-08-24T21:26:00.002Z

Alltaf frá því að Doppa var mjög lítilhefur hún viljað sofna hjá einhverjum. Oftast er það ungamamma sjálf sem fær heiðurinn og oftast er það sjálfsagt mál.
Doppa hefur nefnilega alveg sérstakar venjur þegar kemur að því að sofna.
Ég hef lengi fengið gagnrýni úr ýmsum áttum fyrir að leggjast með henni á kvöldin, því hún er mjög ákveðin og oft lengi að sofna. Það þarf að lesa og hlusta og segja sögur og biðja bænir og allt í réttri röð, eftir hentisemi frökenarinnar góðu. Stundum þreytist ég á endalausu sögunum aftur og aftur og stundum steinsofna ég sjálf og missi af öllu kvöldinu. Stundum er hún bara fljót að sofna og allt fer eftir áætlun.
En þegar hún er alveg að sofna, þá snýr hún sér að mér, stingur andlitinu alveg að hökunni á mér og andar djúpt og hægt. Svo setur hún aðra höndinu undir hálsinn og hina á höfuðið og strýkur mér hárið þar til hún sofnar.
Þetta er svo dásamleg stund að þegar hún er sofnuð, þá ligg ég oftast lengi lengi og nýt þess að vera í faðminum á þessari ákveðnu stúlku. Þvílíkur unaður.
Ég er búin að vera mjög veik síðustu daga og núna í kvöld var fyrsta kvöldið í langan tíma sem hún hefur sofnað hjá mér, og þetta var bara þvílík sæla að ég varð að segja þér frá því.
Mér er skítsama þótt einhverjum finnist þetta hörmuleg tímaeyðsla. Ég elska að svæfa börnin mín og ætla að gera það á meðan þau nenna.

Hvað ætlar þú að verða þegar þú verður stór?

2009-08-23T17:11:00.002Z

Amma og Afi eru í heimsókn á Ströndinni um helgina vegna viðbjóðslegra og langdreginna veikinda ungamömmu. Þau huxa um börn og bú og standa sig með sóma.
Í kaffitímanum í dag bakaði amma köku og bauð langömmu að koma og vera með. Langamma spjallaði við börnin og borðaði súkkulaðiköku með rjóma.
Doppa litla 3 ára tilkynnti öllum við borðið að hún hefði reynt að lækna ungamömmu áðan með því að sprauta uppí hana rúsínum þar sem hún lá eins og aumingi sofandi upp í rúmi, en það átti víst að vera allra meina bót.
Langamma spurði þá Doppuna hvort að hún ætlaði kannski að verða læknir þegar hún yrði stór.
Doppa huxaði sig ekki einu sinni um áður en hún svaraði:
"Nei! Varðhundur!"

Maðurinn minn er kominn heim!!!

2009-08-11T23:34:00.002Z

Já hann er kominn þessi elska.
Ég elska hann svo mikið. Hann er svo dásamlegur.
Það er þægilegt að umgangast hann, þvi við þekkjm hvort annað svo vel.
Hann veit nákvæmlega hvað hann þarf að gera til að gleðja mig og ég veit hvað gleður hann.
Ég elska að elda fyrir hann mat, því honum finnst maturinn minn svo góður.
Það er svo frábært að vinna með honum, því hann hefur fulla trú á getu minni til smíða-, múrara-, pípulagninga- og málningavinnu.
Raunverulega allra verka (nema húsverka)

Ástin - ég bloggaði um þig, og ég meinti hvert orð, þótt það hljómi ógeðslega væmnislega og hálfskringilega. Þess vegna var ég ekki búin að því fyrr...
Elska þig.

Verslunarmannahelgin 2009

2009-08-04T21:24:00.003Z

Þrjár nætur í tjaldi með fjórum dásamlegum börnum sem eru til í hvað sem er og hvenær sem er.

Synt í Hjálparfossi. Klifrað upp í fossinn og staðið í straumnum.
Hversu dásamlegt það er að finna hvað maður er lítill í náttúrunni.

Sund í Þjórsárlaug.
Æðisleg laug, sjóðheit og sveitó.

Hoppað í hylinn í Gjánni.
Hann er sko ísjökulkaldur.
Stormur minn 10 ára stökk um 6 metra niður í hylinn. Ótrúleg hetja.
Mamma gamla hoppaði bara um meter ofan í og fannst hún hafa lagt nóg inn á hetjubankabókina sína.

Á sunnudag pökkuðum við tjaldinu saman og enduðum helgina í faðmi fjölskyldunnar í Andakíl. Þar var auðvitað synt í hylnum hennar mömmu.
Skárra væri það nú!

Mikið var nú samt gott að komast heim til sín í sína eigin sæng.

Indeed

2009-07-19T22:55:00.003Z

Ungamamma: Búin að vinna í bili, hefur allt gengið vel hér heima?
Unglingur: Indeed
Ungamamma: Gott að heyra. Þú ert þá frí og frjáls það sem eftir lifir dax.
Unglingur: Awsome
Ungamamma: Tókstu fiskinn úr frysti eins og ég bað þig um?
Unglingur: Feil!
Ungamamma: Jæja, allt í lagi, við höfum þá bara skyr og brauð í kvöldmat
Unglingur: Feil!
Ungamamma: Nei heyrðu, við getum hitað upp það sem var afgangs í gærkvöldi
Unglingur: Awsome
Ungamamma: Drífðu þig nú út.
Unglingur: BÆ

Af unglingum

2009-07-18T19:21:00.003Z

Ég á fjögur börn.
Núna er ég orðin þrjátíu ára sjálf, og elsta barnið mitt er komið með brjóst og unglingabólur.
Hún talar rosalega hratt þessa dagana og það er alltaf allt á fullu í kring um hana. Ein vinkona hennar talar svo hratt og óskýrt, að ég þarf að láta Orminn minn elsta þýða hvað hún segir til að skilja hana.
Ég er voða fegin að þurfa ekki túlk til að skilja minn eigin ungling, og vonandi breytist það ekki í bráð. Það er synd að þurfa að senda svona stór börn í talkennslu.
Til að lýsa tilfinningum og beita áherslum í máli sínu notar hún voðalega mikið stök orð.
Orð eins og FEIL!!, þegar eitthvað fer úrskeiðis, AWSOME!! þegar eitthvað er gott eða skemmtilegt og INDEED þegar hún er sammála manni.
Ég er voða fegin að kunna ensku, þar sem það væri mjög pínlegt að þurfa að spyrja hana hvað orðin hennar fínu þýði.
Unglingurinn minn er alveg ágætur. Hún þreytir mig stundum með eigingirni og sjálfselsku sinni. Allt verður að snúast um hana og dramað þegar það gerist ekki... OMG!! (sem er annað orðatiltæki sem ég lærði hjá snúllunni minni...)
En ég elska hana
Og það verður AWSOME!! þegar hún verður fullorðin.
INDEED...

110

2009-07-14T23:50:00.002Z

Sit hérna og bíð eftir að elskulegur eiginmaður minn komi heim úr vinnunni og hringi í mig á skype-inu. Ég elska að heyra í honum á kvöldin og segja honum allt þetta sniðuga sem börnin okkar gerðu og kvarta svolítið yfir þeim þegar þau eru leiðinleg.
Sem er auðvitað aldrei.... ehemm!
Hérna ætlaði ég að skrifa alveg ótrúlega fyndið atriði frá yngsta dúlludúsknum mínum, en ég man það bara alls ekki.
Ég skrifa það um leið og ég man það.
Sorry!
Mér líður eins og hálfvita...

Blogg 109

2009-07-06T18:01:00.002Z

Við fórum í viku sumarfrí með börnin.
Tengdaforeldrarnir eiga bústað í Eyjafirðinum.
Þar er allt sem maður þarf til að eiga gott frí: klósett, vaskur og gaseldavél. Reyndar líka ísskápur, svo þetta er lúxus útgáfan. Rafmagn þarf maður ekki meðan enn er bjart úti á daginn.
Þarna undum við okkur vel í heila viku.
Við dýfðum okkur í Laxána hjá tengdó og Andakílinn hjá foreldrum mínum. Þvílík sæla. Hann Stormur minn er sá hugrakkasti. Hann kastar sér útí hvaða hyl sem er. Bara lætur sig gossa. Hin eru líka mjög dugleg. Sú yngsta þolir nú ekki lengi við, en það kemur hjá henni.
Þetta er orðið hið mesta fjölskyldusport.
Börnin fóru í heljarinn drulluslag innst í Eyjafirðinum, þegar við keyrðum þangað einn blíðviðrisdaginn. Það var mjög fyndið, og ég græt það enn að hafa verið búin að týna myndavélinni minni.
Svo fer kallinn aftur út að vinna í vikunni, og minn mesti vinnumánuður á árinu er byrjaður.
Jey ha. Eins gott að við eigum svona dugleg börn elskan, er það ekki?

Á morgun

2009-06-25T09:46:00.002Z

Þegar ég hitti fólk, bara hvaða fólk sem er: fjölskyldu, góða vini, vini, kunningja, nágranna eða bara fólk í heita pottinum, þá er það eina sem fólki dettur í hug að spyrja mig:
Hvenær kemur svo kallinn heim?
Hann kemur á morgun.
ÉG HLAKKA TIL!!!

Sundröfl

2009-06-23T09:45:00.004Z

Við Doppa erum á sundnámskeiði á morgnana. Þetta er tíu tíma námskeið, og við skemmtum okkur mjög vel.
Með henni í hóp eru krakkar fæddir 2003, 2004 og 2005. Við erum bara þrjár mömmur sem þurfa að fara með börnunum oní, hin eru orðin nógu stór til að vera ein.
Hinar mömmurnar hins vegar margar hverjar eru meira með börnunum sínum og hjálpa þeim meira heldur en við sem förum sjálfar ofaní laug.
Þær standa í öllum fötunum (allar saman í hóp) og fylgjast með ungunum sínum í sturtu (og okkur hinum líka).
Þær tala stanslaust hver í kapp við aðra við sitt barn: Farðu undir sturtuna, þvoðu þér betur, fáðu þér sápu, bleyttu hárið, farðu betur undir sturtuna, horfðu upp, farðu í sundbolinn/skýluna, lagaðu þig til, skolaðu af þér sápuna, skrúfaðu fyrir sturtuna, lagaðu sundfötin, farðu út í pott.
Þetta er alveg stanslaust, endalaust og þær tala hátt og kalla nöfn barnanna endalaust til að þau heyri að það sé verið að tala við þau.
Ég er farin að mæta eins seint og ég get til að losna við þær, og hleyp uppúr langfyrst til að verða á undan, því ekki skánar það eftir tímann, þegar öll þessi börn þurfa að þvo sér með sjampó og hárnæringu með tilheyrandi köllum og aðstoð. Siggi horfðu upp, upp, upp, Siggi, upp! Horfðu upp í sturtuna svo sjampóið skolist úr, Siggi, upp, eins og upp í himininn, sjáðu hvar vatnið kemur. AAAAAAAAAA!!! Mig langar að snúa þær úr!!!Þurfa þau öll að nota sjampó á hverjum degi!!!
Ég skil hreinlega ekki af hverju þær fara bara ekki með krakkalufsunum í sturtuna. Þær eru óþolandi.
Sem betur fer er Doppa mín mjög mikið til í að vera á undan og svoleiðis, þannig að ég þarf ekki að standa í sturtunni með þeim, eða það sem verra er, bíða eftir sturtu.
Ég þoli ekki þegar börn fá ekki að reyna sjálf, og ég þoli ekki að vera í sturtu með fimm klæddum konum!

Annað 17. júní blogg með mun minna þunglyndisrausi

2009-06-21T10:57:00.002Z

Ég var að lesa blogg hjá vinkonu minni. Hún er orðin stór, þ.e. búin að mennta sig og farin að vinna og komin yfir þrjátíu árin (held ég). Sem sagt alveg eins og ég.
Munurinn er bara að hún er ekki farin að unga út ennþá, en ég er komin með börn.
Hún lenti í heljarinnar krísu með það hvað hún ætti að gera á 17. júní. Ætlaði fyrst að njóta þess að gera ekkert, og hafa það kósý,en endaði svo í pirringi yfir því að vera ekki að gera neitt á sjálfan þjóðhátíðardaginn.
Hjá mér er þetta mun einfaldara.
Ég verð að fara eitthvað með þessar elskur.
Ég fór á skemmtun hjá kvenfélaginu og þar fengu börnin fríar gasblöðrur og risasleikjó. Dagskráin samanstóð af fjallkonu með ljóðaupplestur, leynigesti (sem ég vissi ekkert um, því ég er nýflutt á svæðið) og töframanni fyrir börnin.
Þegar dagskráin var búin fóru börnin fram með töframanninum og fengu blöðrudýr hjá honum.
Kvenfélagið bauð svo upp á kaffi og köku og prinspóló og svala.
Þetta er mjög stutt og laggott hjá þeim og allt frítt.
Þetta er kannski ekki skemmtilegasta skemmtun í öllum alheiminum, en ég hitti nokkra skemmtilega kunningja og fékk mér kaffi með þeim, krakkarnir skemmtu sér vel, þetta var frítt og við fórum heim að slaka á eftir þetta. Við krítuðum svo út alla stéttina og fórum í hjólatúr.
Dásamlegur 17. júní. Og ég setti ekki upp sorgarbandið. Ég ákvað að vera dönnuð þennan dag.

17. júní 2009 - Lýðveldið Ísland 65 ára

2009-06-17T09:53:00.002Z

Spilling
Það er það sem ég upplifi þegar ég les blöðin og hlusta á fréttirnar á okkar dásamlega fallega landi.
Hvert sem ég lít er einhver að svíkja eða stela eða bara gera það sem "stóð hvergi að væri bannað", þótt það væri sjúklega siðlaust.
Og á hinum endanum sé ég fólkið sem er bara venjulegt og gerir sitt allra besta á meðan róðurinn verður þyngri og þyngri.
Mér finnst þetta svo sorglegt að það eru ekki til orð til að lýsa því.
Skattarnir hækka, þjónustan minnkar, vöruverð hækkar.
Við stærum okkur af góðu mennta- og heilbrigðiskerfi, en núna þurfum við að sætta okkur við eitthvað minna. Enginn veit hversu mikið minna. Enginn veit hvernig þetta verður.
Það er það sem er svo óþægilegt.
Við höfum ekki hugmynd um hversu slæmt eða ekki slæmt ástandið er eða verður.
Ég hef ekki hugmynd um hvernig næsta ár verður, hef ég vinnu, hef ég þak yfir höfuðið.
Sorry þunglynt blogg. Maður getur bara ekki annað en látið þetta "ástand" hafa áhrif á sig.

Ég þori ekki annað en að taka það fram

2009-06-03T22:42:00.001Z

að strák pjakkarnir voru bara að fíflast, ekkert dónó á ferðinni í tjaldinu. En þeir snarhéldu sér saman þegar ég sagði þeim að þeir vildu ekki upplifa að sjá mig reiða, og ég væri alveg að verðaða.

Útilegusaga

2009-06-03T22:22:00.002Z

Útilegan heppnaðist gríðarvel. Að vísu komu ekki nema 12 ungmenni af 28, en það var bara betra fyrir mig og hina mömmuna sem gisti.
Ungmennin hjóluðu á staðinn, og tók það um klukkutíma. Ég keyrði á eftir og hirti þau uppí sem gáfust upp eða voru á slæmum reiðskjótum. Þau voru samtals þrjú af þessum tólf.
Dagurinn fór svo í leiki og skemmtun.
Um kvöldið var reglan að fara inn í tjald um miðnætti og þar mátti svo spjalla að vild, ef það var á lágum nótum.
Þrír strákar úr 7. bekk lágu saman í tjaldi og um eitt leytið heyrði ég þvílíkar stunur úr tjaldinu þeirra. Vegna skemmtilegrar staðsetningar tjaldsvæðisins milli tveggja stórra húsa bergmáluðu stunurnar um alla sveitina, og þar sem þessi elska er enn frekar mjóróma hljómaði þetta alveg eins og sena úr örgustu klámmynd.
Um nóttina var mér ís ís ískalt, enda var ég ein í tjaldi. Nefið á mér fraust næstum af, en mér tókst samt að sofa um það bil frá því að síðasta liðið fór að hrjóta, sem var um þrjú, og til hálfátta.
Þá var sólin farin að skína, svo ég renndi niður tjaldinu, skreið út í svefnpokanum mínum og lagðist í grasið. Þar dottaði ég aðeins áfram þar til krakkarnir fóru að skríða út úr tjöldunum sínum og trufla mig.
Þar sem mín hvíta húð þolir ekki mjög mikið magn af geislum gula fíflsins, uppskar ég sólbruna í andlitinu.
Þegar við komum heim aftur mættum við beint í vorhátíð í skólanum. Það voru margir sem bentu á mig og brostu. Enda var ég frekar flott.
Sólbrunnin, dauðþreytt og með frekar beyglað hairdú frá deginum áður, að ná mér í eina pulsu með öllu.

Foreldraraunir

2009-06-01T21:24:00.002Z

Þú heldur örugglega að ég sé að fara að kvarta yfir börnunum mínum.
En það er ekki svo gott. Ég er nokkuð ánægð með þau.
Hins vegar er ég ekki svo ánægð með foreldra. Ég hef verið í foreldrastarfi hérna síðan í haust. Það hefur verið algjör höfuðverkur að fá foreldrana í þessu plássi að mæta á nokkurn skapaðan hlut sem heitir fundur eða skipulagning eða þess háttar.
Núna er til dæmis planið að fara í útilegu með 7. og 8. bekk. Allt í lagi, þar sem tímarnir eru eins og þeir eru, þá mega kennarar ekki taka neina yfirvinnu, svo þeir fara kl. 16, og koma aftur morguninn eftir. Þá þurfa foreldrar að koma og hjálpa til og einhverjir að gista. Ég boðaði til fundar, og við vorum tvær sem mættum á hann. Hún lofaði að gista og ég fékk símalista til að hringja í alla aðra foreldra. Af tæplega 40 börnum, fékk ég 3 mömmur til að koma og hjálpa við að tjalda og grilla og engan til að gista.
Ein mamman sagði mér að henni þætti alveg nóg að láta barnið sitt læra heima, henni fyndist hún ekki þurfa að gera neitt meira fyrir þennan skóla.
Foreldrar mínir eru ekki svona fólk. Þau fóru alltaf í allar ferðir og voru fararstjórar og fylgdarlið í nánast öllum ferðum sem ég fór í á vegum skóla eða íþróttafélags.
Þau tóku því Doppu litlu með sér í sumarbústaðarferð um helgina. (Takk elsku ma og pa, þið eruð frábær)
Strákarnir fá að gista hjá vinkonu minni sem á krakka í skólanum.
Og ég fer í útileguna, að sjálfsögðu. Afsakanir á borð við: ég á svo mörg önnur börn heima, ég hrýt, ég kann ekki að hjóla, ég er með gigt, ég á ekki tjald og þess háttar eiga því ekki við mig.
Enda er ég hörkutól! Og afar hlynnt miklu og góðu foreldrastarfi. Og elska únglinga.
Ég komst að því áðan að ég hlakka barasta til.
Og vegna fyrri kynna minna af þessum foreldraelskum ætla ég að taka nokkur auka stykki af húfum, vettlingum, síðum nærbrókum, ullarbolum, teppum, svefnpokum og þess háttar, auk þess að vera með ríkulega smurt nesti til að ég geti gefið með mér.
Óskið mér góðrar útilegu.

Bloggfærsla nr. 101

2009-05-29T23:22:00.002Z

Ég hélt upp á þrítugsafmælið mitt um síðustu helgi. Það var ofsalega gaman. Hátt í fjörtíu manns mættu á svæðið og átu hérna gúllassúpu og heimabakað brauð. Takk fyrir mig kæru vinir.
Við hjónin kláruðum svo fyrsta herbergið á efri hæðinni.
Ég var búin að spartla og mála áður en kallinn kom heim, og svo parketuðum við og paneluðum. Ég málaði svo panelinn og Böddi kláraði rafmagnið.
Voila! Bara smá gardínur og allt tilbúið.
Doppa litla er alsæl, komin í eigið herbergi og fékk stórt rúm. Hún biður um að fara í rúmið á kvöldin, sem er ágæt tilbreyting.
Böddi skellti sér svo enn á ný erlendis að vinna í gær og ég sit hérna og bíð eftir að elsti grísinn drulli sér heim, svo að ég geti farið að sofa.
Díses hvað mér leiðist að bíða eftir henni á kvöldin!!!

Vorverkin eru æði

2009-05-21T21:29:00.002Z

Já, það er gaman að vinna vorverkin góðu.
Í dag tók Böddi hjólin frá krökkunum og smurði og græjaði og gerði. Ég týndi ruslið úr garðinum og sjænaði til hérna í kring.
Börnin nutu sín í sundi og við sílaveiðar í fjörunni.
Núna erum við að fara að plana götugrill ársins með hjónunum í næsta húsi.
Á laugardaginn ætla ég að halda upp á þrítugsafmælið mitt með smá partýi.
Allir velkomnir.

Húsmæðraorlof 2009

2009-05-10T20:51:00.002Z

Um síðustu helgi stóð valið á milli þess að fara að beita beittri stoppunál og flenginum við barnauppeldið, eða hreinlega taka sér bara frí.

Ég hringdi í Mágkonu mína elskulega og mann hennar og bað þau náðarsamlegast um að leysa mig af eina helgi.

Að sjálfsögðu urðu þau við beiðni minni þessar elskur og fluttu í sveitina á föstudaginn síðasta, eftir vinnu.

Þá lagði ég af stað ásamt litla bróður upp að Úlfjótsvatni, þar sem hópur fólks ætlaði að stunda saman hugleiðslu og jóga.

Helgin mín fór sumsé í hugleiðslur og jógateygjur, auk þess sem ég svaf mjög svo óhóflega, og þóttist hafa mjög gott af.

Núna sit ég hérna í sófanum og bíð eftir að elsta barnið komi sér heim að sofa, svo að ég geti sjálf farið að sofa.
Framundan er vinnuvika og heimkoma bóndans.

Ég er að fara í sumarfrí!!!

2009-05-06T22:10:00.001Z

Ég er búin að vinna á sama staðnum í heilt ár og á þar af leiðandi fimm vikna sumarfrí á launum.
Vá, þetta er ekkert smá frábær tilfinning.
Ég hef að vísu fengið mér frí á sumrin eftir fyrsta árið í náminu, en það er samt ekki það sama. Þá tók ég mér frí til að sinna börnunum mínum frábæru, sem voru búin að standa sig svo vel um veturinn þegar mamma var að læra.
Núna fæ ég frí af því að ég er launakona.
Það er sko góð tilfinning.

Jess, ég er miklu þroskaðri en í gær (fyrrradag)

2009-05-02T09:52:00.002Z

Já, það er þá komið að því að líf mitt er formlega byrjað af einhverju viti.
Nú er ég orðin þrjátíu ára.
Nú er kominn tími til að njóta þess að halda áfram að púla og puða við lífið.
Njóta þess að halda áfram að vinna, ala upp börn og skepnur og síðast en ekki síst SJÁLFAN SIG.
Ég hef nú ekki vanið mig á að vera að líta til baka á ömmulum, en það er eiginlega óhjákvæmilegt núna, því allir gera svo mikið grín að manni þegar maður er loxins kominn á fertugsaldurinn.
Ég er búin að vera gift í rúmlega tíu ár.
Ég á fjögur börn, 3, 8, 10 og 12 ára.
Þau eru öll (frekar) heilbrigð og eðlileg.
Mér finnst þau auðvitað mjög skemmtileg og alveg frábær í alla staði.
Ég útskrifaðist í fyrra með BSc gráðu í geislafræði og vinn við það 50% vinnu, með von í hjarta að ég fái bráðum aðeins hærri prósentu í launaumslagið mitt.
Ég flutti í fyrra í hús sem við hjónin byggðum okkur. Það er stórt, og það er alltaf drasl í því...
(nema þegar ég held þrítugspartýið, þá verður allt sótthreinsað, og svo þegar þið komið þá segi ég: afsakið, ég hafði bara engan tíma til að taka til!!!)
Ég er sem sagt elsta konan í þessari götu, endaháöldruð. Konur koma til mín til að spyrja um köku- og prjóna uppskriftir.
Eh, nei annars. Þetta var djók.
Ég held samt að ég eigi yngsta manninn í götunni, sem er furðulegt.
Þegar ég lít til baka, get ég bara verið sátt við lífið mitt.
Og sé það satt að lífið sé bara rétt að byrja nú, þá hlakka ég til næstu þrjátíu áranna.

Ég set hérna hlekk inn á myndasíðuna mína. Ég er bara dugleg að setja myndir inn á hana þegar maðurinn minn vinnur erlendis.
http://www.picasaweb.com/ungamamma

Dauðablogg

2009-04-27T22:18:00.002Z

Þetta er dauðablogg.
VARÚÐ VIÐKVÆMIR!!!
Um helgina fórum við í fermingarveislu til bestu vinkonu hennar Gormalínu.
Hún klæddi sig í sitt besta púss, greiddi sér og málaði sig og hafði mikið fyrir þessu öllu saman. Áður en veislan hófst fórum við í Smáralindina til að kaupa fermingargjöfina.
Þar gekk mín unga dóttir um á sínum háu hælum og skoðaði í búðarglugga.
Hver einasti drengur á aldrinum 10-40 ára sneri sér við til að horfa á hana.
Ég gekk á eftir henni og huxaði ljótt um alla drengi sem voru eldri en 14, því ég vissi hvað þeir voru að huxa.
Þá langaði mig mjög mikið að vera með einhvers konar skotvopn og láta vaða af því.
En bara viðvörunarskot sko, ég er enginn geðsjúklingur!!!

Í gær spurði Doppa mig svo í mikilli einlægni:
"Er pabbi minn dauður?"

Ég sagði henni að hann væri bara í burtu í nokkra daga og svo kæmi hann aftur.
Hún yppti bara öxlum og sagði: "Ó!"

Grænland - Ísland

2009-04-22T09:40:00.002Z

Kallinn minn er farinn til Grænlands. Hann ætlar samt ekki að vera mjög lengi. Bara mánuð í einu. Það er nú bara lítið í okkar herbúðum.
Næstelsti grislingurinn minn varð átta ára í síðustu viku.
Ég hitti tónmenntarkennarann hans um daginn og hún var að segja mér að hann hefði mikla tónlist í sér og það væri gáfulegt að láta hann fara í tónlistarnám á næsta ári. Ég trúi henni alveg því hann hefur alltaf verið mikið fyrir tónlist og haft góðan takt í sér.
Í gær var hann svo að æfa sig á blokkflautuna, því þau fá að læra á blokkflautu í skólanum. Hann spilaði tvö stutt lög upp af nótnablöðum, tvisvar sinnum hvort. Ekkert mál.
Í gærkvöldi heyrði ég hann svo spila á flautuna lögin tvö, en hann var ekki með nein nótnablöð.
Þetta fannst mér alveg magnað að heyra.
Nú er bara spurning hvaða hljóðfæri verður fyrir valinu.
Spennandi.

Gleðilega páska 2009

2009-04-11T23:37:00.002Z

Við lögðum land undir fót og heimsóttum tengdaforeldra mína þar sem öll systkini mannsins míns voru saman komin og mjög upptekin við að ergja aumingja ömmu og afa.
Þegar maðurinn minn var að svæfa Doppu eitt kvöldið var hún að segja honum svakaleg ævintýri. Hann sagði henni að kannski myndi hún verða rithöfundur þegar hún yrði stór.
Þá sagði hún: Rykhundur? Nei takk, ég held að ég vilji ekki vera það!!

2009-04-06T19:41:00.002Z

Mig dreymdi að ég tók vinstri baugfingurinn af manninum mínum.
Þetta er fingurinn sem hann hefur giftingahringinn á, en í draumnum var hann ekki með hringinn og það blæddi ekkert.
Ég var í algjöru panikki allan drauminn að reyna að koma fingrinum í poka með vatni og klaka og hringja í lækni og vasast og vesenast til að reyna að bæta fyrir það sem ég hafði gert. Maðurinn minn var hins vegar alveg skítslakur. Meiddi sig ekkert og var eiginlega bara alveg sama.

Tjaldurinn mættur á Stokkseyri

2009-04-02T15:16:00.002Z

Og þvílíkur unaður að heyra í honum. Ohhh... maður kemst sko í vorfíling. Alveg þar til ég horfi út um gluggann og sé grámyglað veðrið. Uss uss aumingja Tjaldurinn.
Ég var að ræða við son minn um skólann og kennarann hans. Hann hefur ekki mjög mikið úthald í leiðinlegar samræður og þegar ég var að spyrja hann hvernig honum findist kennarinn þá sagði hann:
"Spáðu í því ef skólastjórinn myndi breytast í dreka sem kynni að spila á gítar, þá gæti hann gefið okkur hamborgara úr hamborgarabyssunni sinni"
Ég varð hálf fúl, því ég vildi tala við hann í alvörunni:
"Hvurslags er þetta drengur. Ég er að ræða við þig hérna um skólann og þú ert bara að baula eitthvað út í loftið um dreka og fullt af hamborgurum og eitthvað"!!!
Þá leit hann rólega á mig og sagði spekingslega:
" Ég talaði aldrei um fullt af hamborgurum, ég var bara að tala um eitthvað smávegis sko"

Ég ákvað að þetta væri ekki leikvöllur fyrir mig og gafst upp á alvarlegum umræðum.
Gleðilegt vor!

Falleg, bráðgáfuð og meðalgrönn kona á besta aldri

2009-03-30T21:59:00.002Z

Búin að vera að hlusta á Kalla á þakinu þessa síðustu daga með henni Doppu minni. Henni finnst hann alveg bráðskemmtilegur, enda hefur hún skemmtilegan húmor stelpan.
Svo er ég barasta að verða þrjátíu ára eftir bara einn mánuð rúman. Það verður gaman að prófa að vera á fertugsaldri.
Ég spái því að ég verði bæði mikið skynsamari og mikið þolinmóðari.
Ég hlakka til.

Ferðalag okkar á þessari storð

2009-03-18T22:26:00.002Z

Ég er að taka mig á í ræktinni. Hef farið reglulega núna í svona 10 daga.

Draumurinn minn er að verða svona eins og þessi kella.

Bara einn risastór köggull.

Kannski aðeins minni upphandleggsvöðva.

Sjáumst

Þetta eru bara skrýtnir dagar

2009-03-09T22:26:00.002Z

Maðurinn minn fór út á sjó. Það er skrýtið að vera án hans. Hann er búinn að vera á Íslandi síðan í nóvember og mér fannst bara mjög gott að hafa hann svona nálægt mér.
Stormurinn minn varð 10 ára um daginn og við héldum svaka afmælispartý hérna á sunnudaginn.
Á laugardaginn fór ég á námskeið fyrir foreldra barna með Tourette heilkennið.
Það var mjög fróðlegt.
Svo eru þetta svona dálítið skrýtnir dagar.
Ég syrgi, án þess að vera mjög sorgmædd.
Finnst gott að huxa um frænda og rifja upp minningar um hann.
Ég veit samt að næsti laugardagur verður erfiður.
Það er allt í lagi.
Ég kemst yfir það.

Skrýtinn dagur

2009-03-06T19:13:00.002Z

Amma mín í Víkinni hefði orðið 79 ára í dag hefði hún lifað.
Ég man eftir ömmu. Hún var ofsalega góð og mjúk. Ég var bara 14 þegar hún dó. Ég sakna hennar oft, og ég hugsa stundum hvað hefði verið gaman að geta sýnt henni börnin mín. Ég held að hún hefði orðið stolt af mér.
Þetta er skrýtinn dagur.
Margt sem fer í gegnum kollinn minn.
Kannski er best að segja bara sem minnst.

Yngsta barnið mitt er svartálfur

2009-02-28T13:03:00.002Z

Ég sver það, stundum held ég að hún sé svartálfur.
Hún er ekki umskiptingur, ég er búin að prófa að flengja umskiptinginn úr henni, og hún breytist ekkert við það. Hún verður reyndar verri ef ég slæ hana á bossann, svo ég verð bara að mæla á móti svoleiðis uppeldisaðferðum.

Hún getur verið ógeðslega kjaftfor og stundum er ég alveg í vandræðum með hana þessa elsku. Til dæmis núna á mánudaginn, þá var bekkjarkvöld hjá 4. bekk.
Þar var einn krakkinn með ömmu sína með sér, og amman fer að kjá framan í þennan fallega bjána minn.
Hún er svo mikil rúsína með ljósar krullur sem standa út í loftið og þessi fallegu möndlulaga grábláu augu sín. Svo þegar hún brosir þá lýsir hún upp herbergið.
Amman er að spjalla við Doppu. Hvað heitir þú litla mín?
Doppa: Ég heiti kúkur. (muldrar það samt ofan í bringuna, svo amman heyrði ekki vel hvað hún sagði)
Ég: Hún sagðist heita Doppa
Amman: Jæja, mikið ertu nú með fallegt hár.
Doppa: Á HVAÐ ERTU AÐ GLÁPA!

Þarna stoppaði ég samtalið ósköp rólega með því að stíga milli gömlu konunnar og Doppu litlu.
Bað konuna innilega afsökunar og labbaði í burtu.

Já pabbi. Ég veit... Gott á mig!
What goes around, comes around.

Mundu að þurrka hjartað mitt mamma

2009-02-20T10:49:00.003Z

Það sagði hún Doppa mín í gær þegar ég var að hjálpa henni upp úr baðinu.
Ég hef sérlega gaman að svona pælingum og ákvað að leiða hana aðeins áfram.
M: Hvar er hjartað þitt?
D: Það datt í baðið.
M: En af hverju settiru það í bað?
D: Það var skítugt.
M: En hvar er það núna, hvernig get ég þurrkað það?
D: Æ ég setti það hjá skúffunni inní þínu herbergi.
M: Af hverju gerðiru það?
D: Svo það yrði ekki skítugt aftur...

Ég elska litlu Doppuna mína.
Í morgun bauð hún mér í sérstakt konukaffi í leikskólanum í tilefni af konudeginum sem er á sunnudaginn.
Þegar við komum inn gaf hún mér rós sem hún hafði föndrað og bauð mér svo kaffi og konfekt.
Eftir smá stund í spjalli með hinum kellingunum kom hún til mín, tók rósina, horfði fallega á mig og brosti og sagði: Mamma, nú áttu að fara!
Ég stóð upp og þakkaði fyrir mig. Kyssti litlu ákveðnu stelpuna mína bless og var svo stolt að ég táraðist.

Ég er æði!!!

2009-02-10T21:56:00.003Z

Takk fyrir að rúnka egóinu mínu kæru kommentendur.
Ég er búin að vera að vinna meira en venjulega þessar síðustu tvær vikur. Það er rosalega gott. Mér finnst gott að vinna úti. Mér finnst gott að hitta skemmtilegt fólk í vinnunni og mér finnst rosalega gott að koma heim í hasarinn þegar ég er BARA búin að vera að vinna allan daginn.
Svo fæ ég að vera á bakvakt, og það finnst mér sko skemmtilegt.

Hvað um það.
Þótt það sé gott að vinna, þá er ég samt ekki komin með mjög harðan skráp ennþá.
Ég tek það ofsalega nærri mér þegar fólk kemur til mín og er mjög veikt.
Ég tek það ofsalega nærri mér þegar fólk kemur til mín og er slasað.
Ég tek það ofsalega nærri mér þegar börn koma til mín slösuð, og ég tek það nærri mér þegar foreldrarnir eru áhyggjufullir.
Ég þarf að herðast.
Hver hefði nú trúað því???

2009-02-07T16:52:00.002Z

Greinilega ekkert fyndin. Mér fannst þetta svo sniðugt.
O jæja, það eru ekki allir eins.
Allir kátir hérna. Ekkert að frétta.

Skógarbirna

2009-02-02T13:29:00.002Z

Í þessu lífi er ég kona.
Í næsta lífi vil ég verða skógarbirna.
Ef þú ert birna færðu að leggjast í dvala, og gerir ekkert annað en að sofa í sex mánuði.
Ég gæti alveg lifað með því.

Áður en þú leggst í dvala áttu að troða þig út af mat þangað til þú stendur á gati.
Ég gæti líka alveg lifað með því.

Ef þú ert skógarbirna fæðirðu ungana þína, sem eru á stærð við hnetur, á meðan þú sefur og þegar þú vaknar ertu komin með stálpuð sjálfbjarga bangsakrútt.
Ég gæti sko alveg lifað með því.

Ef þú ert bangsamamma þá vita allir að þér er alvara. Þú abbast upp á þá sem abbast upp á ungana þína, og ef ungarnir þínir eru óþægir, þá abbastu upp á þá líka.
Ég gæti lifað með því.

Ef þú ert birna, þá BÝST maki þinni við því að þú vaknir urrandi og hann REIKNAR MEÐ því að þú sért loðin á leggjunum og með hátt hlutfall líkamsfitu.

Í næsta lífi ætla ég að vera skógarbirna.

(Kóperað án leyfis úr dagbók kvenfélagsins Jóru, Selfossi)

Stoltur fjölskyldumeðlimur

2009-01-24T20:26:00.002Z

Ég er svo stolt af því að vera í fjölskyldunni minni. Bæði stórfjölskyldunni og minni litlu fjölskyldu auðvitað líka.
Ég vildi bara láta vita af því á opinberum vettvangi.
Ég er hluti af fjölskyldu sem lætur sig varða um annað fólk. Sem réttir fram hjálparhönd þegar aðrir þurfa á því að halda. Sem setur sínar eigin þarfir til hliðar í smá stund ef það þarf. Til að hjálpa og vera hluti af en ekki alltaf bara ég, ég, ég...
Í gær fékk ég að finna eins og svo oft áður úr hverju fjölskyldan er gerð.
Ég elska ykkur og er stolt af að fá að vera hluti af þessu, og stolt af að fá að bera þetta áfram til barnanna minna.

Hamsturinn

2009-01-23T22:41:00.002Z

Það er nafnið sem dóttir mín kallaði mig núna í kvöld.
Það er ekki svo fjarri lagi, því ég bólgnaði all hressilega eftir endajaxlatökuna.
Uss uss, þetta er nú meiri vibbinn.
Annars þakkaði ég kjálkaskurðlækninum kærlega fyrir að vera búinn að lækna mig af tannlæknaóttanum. Það verður aldrei aldrei neinn tannlæknatími verri en þetta. Þegar maður er búinn að ná botninum, þá er það bara uppá við. Ekki satt?

kjálkaskurðlæknir

2009-01-16T10:45:00.002Z

Hræðir mig ekki neitt
Ekkert
Ekki baun
Tilhuxunin um einhvern kall með bor og sög og svoleis inní munninum á mér
Nibbs, ég er harðjaxl-sem mun bráðum ekki hafa neinn endajaxl.
Ég þori

Ég fæ að vinna á morgun!

2009-01-11T23:55:00.003Z

Jibbííí
Ég helst inni í þessum afleysingum mínum út febrúar í það minnsta.
Yngri sonur minn á það til að koma upp í á nóttunni. Honum finnst það voða kósí að eigin sögn. Okkur foreldrunum finnst það nú ekki eins notalegt, en það er víst ekki eins mikilvægt segir sonsi.
Við sömdum við hann. Fyrst borguðum við honum 500kall gegn því að hann hætti að koma. Það gekk í svona mánuð. Þá fór hann að koma aftur. Þegar við minntumst á samninginn, þá rétti hálflingurinn bara fram lófann og sagðist vilja annan 500 kall. Við vildum nú ekki gangast við því, svo hann bara mætir á hverri nóttu upp í rúm. (Skælbrosandi:o)
Næst var samið um það að ef hann svæfi allar nætur í sínu rúmi, þá mætti hann skríða upp í á sunnudagsnóttum. Honum leist voða vel á það.
Þetta gekk rosalega vel. Hann kom ekkert upp í alla vikuna. En svo þegar sunnudagurinn kom, þá háttaði hann sig og skreið upp í okkar rúm til að fara að sofa.
Ég sagði honum að hann ætti að sofna í sínu rúmi, og skríða svo uppí til okkar ef hann vaknaði um nóttina. Jújú, hann gerði það blessaður og var ægilega ánægður með fyrirkomulagið.
Hann er nú löngu hættur að spá í þessum díl sem við gerðum og hefur verið að koma á hverri nóttu uppí núna í einhvern mánuð. Svo allt í einu í kvöld mætti hann uppí rúm til mín þegar ég var að svæfa Doppu og sagði: Hva! það er sunnudagur manneskja. Ég fæ að sofa hér í nótt!!!
Líklega er ég eitthvað óskýr...

Hvað geri ég næst?

2009-01-04T11:00:00.003Z

Það er Línu langsokks mottó, og hún er sko dama sem segir sex.
Ég veit ekkert hvað ég geri næst. Ég fæ að vita á morgun hvort eða hvenær ég fæ að koma aftur að vinna. Það verður bara að hafa sinn gang.
Bara pollíanna á þetta. Eða gamla góða íslenska mottóið:
"Þetta reddast!"

Júdó

2008-12-30T10:46:00.003Z

Við hjónin fórum í gær til Reykjavíkur.
Við fengum dágóða peningaslummu í jólagjöf og ákváðum að nota peningana til að kaupa hinar langþráðu júdódýnur í stofuna.
Þær eru geggjaðar. Þetta er algjör draumur.
Þið bara verðið að koma og veltast um á stofugólfinu hjá mér.
Svo fáiði kannski kaffi á eftir.

Gleðileg jól

2008-12-24T09:19:00.002Z

Gleðileg jól allir saman. Njótið hátíðarinnar í botn.

Það besta við jólin... SKATAN!

2008-12-22T23:26:00.003Z

Hún er á morgun blessuð skatan. Það finnst mér betra að éta en jólasteikin sjálf.
Það er líka ógeðslega kósý að setjast við kvöldmatinn á Þorláksmessu, slaka á og njóta þess að vera búinn að koma öllum jólapökkum og öllum jólakortum á sinn stað.
Og TROÐA í sig.
Mmmmmm.....

Karlmenn...

2008-12-16T07:53:00.006Z

Las grein þar sem sagt er að konur vilji karlmenn eins og Edward Cullen í nýju myndinni Twiligt, en sitji uppi með gaura eins og Peter Griffin úr þáttunum um Familyguy.

Edward er guðdómlega falleg vampíra sem hefur góðan smekk á tónlist og listum. Kurteis og dásamlegur með eindæmum. Veit hvernig á að koma fram við drottningar. (eins og okkur sko...) En Peter er spikfeitur, síprumpandi, dauðvitlaus kall. Hann fær ömurlegar hugmyndir og framkvæmir þær allar. Hefur ekki hugmynd um hvað konur vilja, og er í raun alveg skítsama.

Ég las einhvern tímann aðra grein fyrir mörgum árum. Þar var því haldið fram að konur vildu eignast börn með mönnum sem litu út eins og Arnold Schwarzenegger (eins og hann var í gamla daga), en ala þau upp með mönnum sem litu út eins og Hugh Grant.
Ég veit nú ekki hvað er til í þessu, en mér finnst þetta rosalega skemmtileg pæling.

Við viljum láta sterka og stóra stráka taka okkur, en þegar til lengri tíma litið, þá viljum við bara taka þá!

Ekki satt?

Þrjú ár síðan Doppa fæddist

2008-12-14T22:11:00.003Z

Fljótur að líða tíminn.
Segir maður það ekki alltaf þegar maður horfir til baka og huxar um eitthvað skemmtilegt? Líklega er tíminn barasta fljótastur að líða þegar maður huxar um hann seinna.
Stundum líður tíminn minn ofsalega hratt. Alltaf þegar þarf að gera eitthvað til dæmis. Þá er hann alltaf búinn áður en ÉG er búin.
Stundum líður hann lúshægt. Bara til dæmis þegar Gamli er ALVEG að fara að koma heim.
En svona er þetta, og þess vegna er það líklega sem fólk segir að tíminn sé afstæður. Af því hann virðist aldrei vera eins.
(Eða þegar kellingar vilja vera yngri en þær eru...)

Allavega. Hún fæddist fyrir þremur árum þessi elska.
Hún var fljót að koma sér út þegar henni loxins þóknaðist að byrja.
Hún er mjög sjálfstæð, var þá og er enn. Algjört kjarnorkukvendi.
Gat gert fólk orðlaust áður en hún talaði almennilega.
Gat hlaupið áður en hún stóð.
...nei, ekki alveg.
En hún er frábær. Eins og hinir grísirnir mínir allir.
Ég er rosalega ánægð með þau, þessar elskur.
Hér var vinum og vandamönnum boðið í gúllassúpu og heimabakað brauð að hætti hússins, og afar afar bleika kremköku, með miklum þriggjáraskreytingum.
Gaman að hitta allt þetta fólk.
Gaman að vera til.
Gott að fara uppí á eftir.

Flottasta júdófjölskyldan í heiminum!

2008-12-13T17:52:00.002Z

Gormur 7 ára fékk brons verðlaun. Hann var í fjórða sæti í sínum þyngdarflokki 10 ára og yngri. Hann sigraði tvær glímur og tapaði tveimur.
Stormur 9 ára fékk gull verðlaun. Hann sigraði allar glímur í sínum þyngdarflokki barna 11-12 ára.
Ormur 12 ára fékk brons verðlaun. Hún var í þriðja sæti í sínum þyngdarflokki 11-14 ára. Hún var eina stelpan að vanda, og lét strákana sko svo sannarlega hafa fyrir sér. Hún sigraði tvær glímur og tapaði tveimur.
Gamlinn fékk bronsverðlaun. Hann glímdi fjórar glímur og sigraði eina. Hann er bara búinn að fara á 4 æfingar síðan guð veit hvenær, svo ég er rosa stolt.
Ég er svo stolt að ég er um það bil að rifna.

Ég sá mömmu kyssa jólasvein

2008-12-10T08:48:00.002Z

Ég fór með 7. bekk í bíó í gær.
Myndin var Twilight og hún var ofsalega rómó og skemmtileg.
Þetta eru ótrúlega skemmtilegir krakkar, og gaman að rugla svoldið í þeim.

Júdómót á morgun, og þar munu allir keppa nema við Doppa.
Jafnvel gamlinn ætlar að munda júdógallann og taka á nokkrum strákormum þarna.
Það verður gaman að sjá.

Svo er bara ammili um helgina. Doppa jólastelpa verður 3 ára.
Hún hlakkar mest til jólanna af öllum. Syngur jólalög stanslaust og brosir út að eyrum allan sólarhringinn.
Já jafnvel þegar pabbi hennar var að hátta hana í gærkvöldi. Þá var hún steinsofnuð, litli anginn, og byrjaði að syngja: Ég sá mömmu kyssa jólasvein.

Ekki er hægt að hringja úr þessu númeri

2008-12-08T22:28:00.002Z

...hananú!
Símavesen okkar ætlar barasta loxins að taka einhvern enda.
Við fengum símtal frá símanum, og ákváðum að fyrirgefa þeim 11 ára gamlar syndir og synda bara beint aftur í fangið á þeim með ALLAN PAKKANN, eins og það er kynnt.
Eftir gloríur mínar og TALs nú í haust, vorum við komin úr sæmilegustu þjónustu við vodafone í það að vera með gsm símana hjá TAL, netið hjá Vodafone og heimalínuna hjá Símanum.
Engin fríðindi, bara kostnaður.
Algjört rugl.
Núna er TAL búið að loka þjónustu sinni á gsm símana, en síminn ekki búinn að senda okkur kortin ennþá.
Svo ekki ert hægt að hringja úr eða í gsm síma.
Og það verður bara að segjast eins og er, að manni finnst þetta bara drullu óþægilegt.
Svona vægast sagt.

Ég reyndi að drepa kettling

2008-12-05T15:13:00.002Z

Eins og þú veist þá er ég með tvo hvolpa á heimilinu. Einn blandaðan rakka íslenskan og labrador, sem er 9 mánaða, og svo hreina labrador tík sem er 3 mánaða.
Fyrir átti ég tvær læður sem eru eins árs núna í desember.
Önnur læðan fann náttúruna um leið og við fluttum úr bænum, og hún gaut tveimur kettlingum í ágúst. Nákvæmlega 3 mánuðum síðar gaut hún þremur í viðbót.
Svaka dugnaður í henni blessaðri. Þeir fæddust í síðustu viku.

Við vorum að vinna niðri í forstofu, og ég sá að hún var að fara að gjóta.
Ég fór því með hana upp í kassann sem ég var búin að finna fyrir hana.
Þar var auðvitað orðið rusl í, alls konar lök og drasl. Ég tók það og kastaði því í næstu hillu.
Þá trylltist læðan alveg og fór að róta í ruslinu.
Þegar ég fór að athuga málið, þá var hún búin að gjóta í tuskuhrúgunni, og ég tók kettlinginn með öllu saman og kastaði honum út í horn.

Það var óvart.

Hin læðan er komin að goti líka. Þetta verða skemmtileg jól.
Fullt fullt fullt fullt af dýrum.
Vá hvað ég er heppin!!!

Það er allt á fullu alls staðar

2008-12-04T13:09:00.003Z

Árlegur kleinu- og flatkökubaxtur fjölskyldunnar verður á laugardaginn í mínu eldhúsi. Ég hlakka rosalega til, því mér finnst svo gaman að hittast svona.
Mér finnst líka gaman að eiga svo stórt eldhús að jólabaxtur heillar fjölskyldu geti farið þar fram.
Í gær var ég að sparstla inn í gluggana í eldhúsinu og stofunni, svo það á allt að vera orðið rosalega fínt á laugardaginn. Hver veit nema það verði komin jólasería???

Brjálað að gera og svona...

2008-11-25T09:07:00.002Z

Við hjónin erum búin að vera að standsetja forstofuna okkar. Það er ofsalega gaman. Tekur langan tíma, en verður æðislegt þegar það er búið.
Það er eitt svoldið merkilegt sem við erum bara alveg steinhissa á.
Það eru ofsalega margir í þessu litla þorpi búnir að skreyta húsin sín fyrir jólin.
Þegar ég segi skreyta, þá er ég ekki bara að tala um smá jólaseríu undir þakskegginu.
Nei, það eru hérna nokkur hús sem eru með jólaseríu í öllum gluggum, allan hringinn á þakkantinum og jólafígúrur og allskyns dóterí út um allt.
Og það er ekki einu sinni kominn 1. aðvetnusunnudagur.
Já, við erum bara alveg steinhissa...

Einn góður

2008-11-14T17:38:00.000Z

Það var einu sinni maður sem fór til að kaupa sér skó.

Hann gekk niður Laugaveginn og fann þar skóbúð sem hann hafði aldrei séð áður.
Þegar inn var komið tók á móti honum Indverji, sem var klæddur í týpíska indverska múnderningu, kuflinn og allt.

Indverjinn segir: "Góður dagur"
"Góðan dag" svarar maðurinn, "ég er kominn til að kaupa kuldaskó"
"Nei, nei, þú kaupa sandalur " segir indverjinn.
"Nei, hva það er að koma vetur, ég hef ekkert við sandala að gera,
mig vantar kuldaskó" endurtekur maðurinn.
"Þú vantar sandalur, sandalur gera þig graður" segir Indverjinn og hneigir sig.
"Gera sandalar mig graðan?" hváir madurinn.
"Já" segir Indverjinn og réttir honum sandala.

Maðurinn hugsar með sér að hann geti nú alveg eins prófað þetta og tekur við þeim.
Eitthvað gekk honum nú illa að koma sér í skóna, enda aldrei áður farið í sandala,
en um leið og þeir voru komnir á fætur hans finnur hann þessa líka
svakalegu greddu koma yfir sig og hann bara ræður ekki við þörfina.
Hann rýkur á Indverjann, kippir kuflinum upp og ætlar bara að fá sér einn stuttan.

Þá argar Indverjinn upp yfir sig:
"Nei, nei, nei, þú vera í krummafótur!",

Gormur kvartar undan sundkennaranum

2008-11-07T17:18:00.002Z

Gormur minn 7 ára sat við kvöldverðarborðið hérna í vikunni.
Hann sagði að þetta væri alveg hundleiðinlegt með sundkennarann. Hann talaði bara ekki um annað en kreppuna.
Ég var alveg steinhissa. Kannast aðeins við kennarann og fannst það frekar skrýtið að hann væri að æla um kreppu yfir krakkana.
Þá brosir minn voðalega lúmskur og segir:

"Beygja, KREPPA, sundur saman!!!"

"Beygja, KREPPA, sundur saman!!!"

"Beygja, KREPPA, sundur saman!!!"

Kreppudraumur

2008-11-05T10:41:00.002Z

Mig dreymdi að það væri kreppa.
Ég hafði keypt tvær úlpur á hvern krakka fyrir veturinn.
Ég var grútspæld út í sjálfa mig, og tek á það ráð að berja mig í hausinn.

Ég vaknaði við það á laugardagsmorguninn klukkan átta að ég barði sjálfa mig í hausinn.
Ég var öll eldrauð lengi á eftir og ákvað þá að ég ætla að smíða tímavél.

Þeir sem tala um kreppu verða barasta sendir aftur á víkingaöld.

Ég er greinilega komin með þetta á sálina, og hef þess vegna ákveðið að koma af stað gleðibylgju.
Hún byrjar hér og ég segi bara við þig:
BROSTU!
(Annars drep ég þig...)

Brandur er kominn með eiganda

2008-10-30T23:23:00.001Z

Dú da
Dú da

Og kallinn kemur á þriðjudag
Dú dí damm dí dei

Brandi vantar heimili

2008-10-28T09:32:00.002Z

Við vorum búin að koma báðum kettlingunum fyrir, en svo hætti önnur mamman við.
Brandur er minni kettlingurinn. Hann er ofsalega kelinn og finnst gott að kúra og láta klappa sér og klóra. Hann er líka mjög fjörugur.
Hann er kassavanur.
Ef þið vitið um góðan stað fyrir svona dúllurass, þá endilega látið mig vita.

HAHAHAHAHA

2008-10-27T23:06:00.001Z

"Það er eitthvað athugavert við hlaupabólur sem ganga.
Það væri miklu eðlilegra að þær myndu hlaupa, er það ekki??
Kv Jonni"

Jú það er sko alveg rétt. Og ég hef líka alltaf haft gaman að orðum.
Helvíti góður!!

2008-10-23T09:37:00.003Z

Ég vinn ekki 100% vinnu. Að minnsta kosti ekki utan heimilisins.
Þá daga sem ég vinn, þá vinn ég 8-16 og á svo alveg frí inn á milli. Voða gott.
Þá er nú gott að nota frídagana sína í að taka til og þrífa dáldið hressilega. Fá alveg kast á skúringamoppunni og afþurrkunarklútnum. Þvo mikinn þvott. Og ekki má gleyma því að brjóta saman sokkana, sem vill oft sitja á hakanum hjá mér þegar mikið er að gera.

Hahaha. GLÆTAN!!!
Þegar ég var búin að koma krökkunum af stað í skóla og leikskóla í morgun, hellti ég mér upp á kaffi. Síðan fór ég með kaffið upp í svefnherbergi, lagðist undir sæng með tölvuna í fanginu og SLAPPAÐI AF!!! Ég er að gera það núna sko...
Á eftir þegar ég er búin að slaka og kannski leggja mig aðeins, ætla ég í kaffi til ömmu og eyða þannig fyrri helmingi dagsins í algjörri leti (en ekki eyða í vitleysu, því þetta er nauðsynlegt öðru hvoru)
Svo sjáum við til hvort ég helli ekki sokkunum á rúmið og massa þetta...
...eftir hádegi.

2008-10-22T22:56:00.002Z

Hélstu kannski að ég yrði duglegri að blogga þegar ég yrði komin með netið heim til mín.
Eh...nóbb!
Á meðan netið náði ekki alla leið á Stokkseyri, datt mér svo margt sniðugt í hug til að skrifa hérna inná. En svo gleymdi ég því jafnóðum. Núna man ég ekkert af því.
Nema eitt kannski:
Það er búin að vera að ganga hlaupabóla í leikskólanum. Doppa mín hefur ekki fengið hana ennþá, en þegar hún var að klæða sig hérna einn morguninn, þá fór hún í bolinn og sagði: Mamma, er þetta hlaupa bolur? Já sagði ég, hann getur verið það.
Þá sagði hún: Vá, ég er líka komin með hlaupa bolina!!!

JESSSSSS

2008-10-17T11:13:00.002Z

Ég er orðin nettengd heima.
Nú þarf ég ekki að stelast í vinnunni lengur.
Vúhúúú

Fyndið atvik í bíó...

2008-10-14T13:03:00.003Z

Ég fór með börnin í bíó um daginn.
Í hlénu á annars alveg ágætri mynd fór ég með Doppu á klósettið.
Klósettin eru eiginlega við hliðina á röðinni í sjoppuna, og svo gengur maður niður heilmargar töppur aðeins lengra til að komast í salinn.
Þegar við erum að byrja að labba niður tröppurnar, segir strákur sem stendur aftast í sjoppuröðinni(og í henni voru ansi margir): Hvað ætlaru eiginlega að taka mikinn klósettpappír með þér???
Þá leit ég aftur fyrir mig og sá að það var fastur klósettpappír undir hælnum á skónum mínum.
Ekki nóg með það að það væri fastur pappír undir skónum, heldur var þetta heil rúlla og hún var ennþá staðsett inná klósetti.
Ég var sem sagt með marga metra af klósettpappír á eftir mér...
Mjög skemmtilegt.

Vantar þig ekki meiri orku?

2008-10-02T18:34:00.003Z

Í gær hringdi í mig kona. Hún vildi endilega draga mig á Herbalife kynningu.
Ég var eitthvað treg til, fannst henni, svo hún spurði:
"Hvernig er það með þig kona, þarft þú ekki einmitt meiri orku?"
Og ég sagði auðvitað eins og væri að ég þyrfti enga auka orku.
Ég hefði alltaf haft aðeins of mikið af orkunni ef eitthvað væri.
Þar með var ég eiginlega búin að losna undan Herbalife kynningunni, því kona þessi varð alveg orðlaus.
Þegar ég var búin að kjafta aðeins meira við þessa ágætu konu, elda, gefa öllum að borða, ganga frá og koma öllum í rúmið, skreið ég dauðuppgefin upp í mína holu og skammaðist mín fyrir að ljúga að konunni.
Klukkan mín var bara 20.50 og það var ekki arða af orku eftir í mínum beinum...

Kallinn kominn...

2008-09-20T22:29:00.002Z

...og farinn aftur.
Já lífið gengur sinn vana bara.
Ég fæ 50% vinnu áfram þar til nýtt stöðugildi verður óumflýjanlegt.
Það er mjög gott.

Krakkarnir eru ánægðir í skólanum. So far so good.
Þau eru öll búin að lenda í slagsmálum. So far so good.
Þau eru öll komin á fullt í íþróttir. Stormur og Ormur í júdóið og Gormur ákvað að prófa fimleika. Doppa er byrjuð í leikskólanum. Hún er í skýjunum.

Kettlingurinn okkar eignaðist tvo kettlinga og við eignuðumst líka hálfstálpaðan hvolp.
Svaka stuð í sveitinni bara.
Ég elska að vera til.
Og nú eru bara 45 dagar þar til gamli minn kemur aftur heim.

(sungið með konga takti...)

2008-08-27T09:12:00.003Z

Bara einn enn dagur... Bara einn enn dagur... Bara einn enn dagur
HEY

Ímyndið ykkur að ég sé að dansa með konga takti í vinnunni.
Þá vitiði hvað ég bíð spennt eftir morgundeginum.

HÆ HÆ

2008-08-26T14:42:00.002Z

Ég svaf yfir úrslitaleiknum í handboltanum á sunnudagsmorgunin.
Dröslaðist fram í sófa og steinsvaf svo þar. Það var algjört æði.
Nú eru bara 2 dagar þar til kallinn minn kemur heim í tveggja vikna frí.
JIBBBBBBÍÍÍÍÍÍÍ!!!
Ég hlakka til.

Hræsni

2008-08-23T22:58:00.002Z

Ég telst til þeirra sem skipta sér ekkert af handbolta nema hann sé sýndur í sjónvarpinu. Og ekki einu sinni alltaf. Bara þegar ég hef ekkert annað sem bíður mín.
Hins vegar ætla ég að vakna til að horfa á leikinn í fyrramálið.
En ekki hvað?
Hræsnari???
Dæmi ekki um það sjálf.
En ég mun hafa gaman að horfa.
Njótið öll. Sendum jákvæða strauma.

Handbolti hvað???

2008-08-22T15:25:00.002Z

Allir eru allt í einu orðnir svakalegir handboltaáhugamenn. Fólk talar ekki um annað en hvað "strákarnir okkar" séu að gera góða hluti.
Það heyrast öskur og gleðilæti út úr öllum húsum í bænum. Í vinnunni fóru menn ekki í mat í dag, heldur stilltu tölvuna á ruv.is og horfðu á leikinn.
Gaman. Allir brosa og eru í léttu skapi.
Ég er auðvitað ánægð með piltana. Þeir standa sig vel. Ég gleðst alltaf yfir því þegar íslenskt fólk nær langt á einhvern heilbrigðan hátt. Eins og til dæmis í íþróttum.
Það sem mér finnst grjótfúlt að sjá er að þegar fatlaðir á Íslandi eru að gera góða hluti erlendis, fá þeir enga umfjöllun.
Þeir fara á stórmót, heimsmeistaramót og alls konar mót og eru oft og iðulega að sópa til sín verðlaunapeningum.
Hvar er svo sagt frá því? Í einhverri lítilli klausu á íþróttafréttasíðunni. Síðunni sem enginn les.
Ekki á forsíðu allra dagblaða, og ekki á öllum fréttavefjum á netinu. Við vitum oft ekki einu sinni af því þegar fatlaður íþróttamaður frá litla Íslandi sigrar á stórmóti erlendis.
Það finnst mér asnalegt.

RIS vandamál

2008-08-15T14:06:00.002Z

Kerfið sem notað er í vinnunni til skráningar heitir Kodak RIS 2010.
Í morgun voru einhver vandræði með kerfið. Ekki var hægt að logga sig inn í dagbókina og þar af leiðandi allt fast.
Í hádeginu tjáði ég samstarfskonum okkar innar af ganginum að við Guðrún ættum við RIS vandamál að stríða. Við gætum ekki haldið okkar daglegu RIS dagbók.
Já, það frekar lágt á mér RIS ið þessa dagana, enda ekki mikið um RIS heima við, og ekkert nema RIS vandamál í vinnunni.
GUÐ MINN GÓÐUR!!!

Röð og regla

2008-08-14T13:55:00.002Z

Það er alltaf yndislegt þegar sumarið kemur. Gott veður, og allir eru svo bjartsýnir og kátir.
Haustinu er samt tekið með gleði, því þá kemur aftur reglan og allt dettur aftur í fastar skorður.
Skólinn er settur í næstu viku. Ég er ekki að fara í skólann. Í fyrsta sinn síðan guð má vita hvenær. Núna fylgi ég bara börnunum.
Doppa byrjar á leikskólanum í september og hún hlakkar hrikalega til. Er búin að vera að spyrja um leikskólann síðustu vikur. Finnst það spennandi.
Svo kemur kallinn heim í tveggja vikna leyfi í enda mánaðarins.
Það er auðvitað aðal málið.
Smá óregla í allri reglunni sem verður þá komin á lífið...
Ég hlakka til.